تحف العقول ت حسن زاده - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٦٦٧ - از امام صادق

٩٠- دوستى برقرار نشود مگر با شرايطش. پس هر كس را كه تمام شرايط يا بخشى از آنها را دارا بود دوست شمار و گر نه هيچ گونه دوستى را به او نسبت مده. نخستين شرط آن باشد كه نهان و عيانش براى تو يكى باشد و دوم اينكه زيبايى تو را زيبايى خويش و زشتى تو را زشتى خويش داند و سوم اينكه مقام و دارايى رفتارش را با تو دگرگون ننمايد. و چهارم اينكه در حدّ توان چيزى را از تو مضايقه نكند و پنجمين شرط كه همه ويژگى‌ها را داراست اين است كه هنگام سختى تو را رها نكند.

٩١- نيك رفتارى با مردم يك سوم خرد است.

٩٢- خنده مؤمن لبخند است.

٩٣- براى من تفاوتى نمى‌كند كه امانت را به خيانتكار سپارم يا به تباه‌كننده.

٩٤- امام صادق ٧ به مفضّل فرمود: تو را به شش صفت سفارش مى‌كنم كه به شيعيانم برسانى. عرض كردم: سرورم! آنها كدامند؟ امام ٧ فرمود: بازپردازى امانت به آن كس كه تو را امانتى سپرده و اينكه هر آنچه براى خود مى‌پسندى براى برادرت نيز بپسندى و بدان كه كارها را پايانى است؛ پس، از پايان كارها پروا دار و براى كارها غافل‌گيرى‌هايى باشد؛ پس برحذر باشد و مباد تو را كه از كوهى بالا بروى كه بالا رفتن از آن آسان و بازگشت دشوار است و به برادرت وعده‌اى مده كه توان انجامش را نداشته باشى.

٩٥- خداوند در سه چيز به هيچ كس معافيّتى نداده است: نيكى به پدر و مادر، چه خوب باشند و چه بد، وفاى به عهد براى نيكوكار و بزهكار و بازپردازى امانت به نيكوكار و بزهكار.

٩٦- من با سه كس كه شايسته رحمند رحم نمايم: بزرگى كه پس از بزرگمندى خوار گشته و توانگرى كه پس از توانگرى، نيازمند شده و دانشمندى كه خويشانش و نادانان او را خوار مى‌دارند.

٩٧- هر كس دلبسته دنيا شود در سه صفت اسير گردد: اندوهى كه به پايان نرسد و آرزويى كه به دست نيايد و اميدى كه به آن نتوان رسيد.