تحف العقول ت حسن زاده - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٧٣ - كلمات قصار حضرت رسول

و يا مردم را به خود متوجّه سازد تا او را بزرگ شمارند، جايگاهش در دوزخ باد! زيرا رياست و سرورى جز براى خدا و شايستگان نشايد و كسى كه خود را در جايگاهى نهد كه خداوند در غير آن او را نهاده، خدا او را دشمن بدارد و هر كس مردم را به خود خواند و گويد من سرور شمايم در حالى كه شايسته سرورى نباشد، خدا به او نظر رحمت نمى‌نمايد تا از آن ادّعاى ناشايست خود دست بردارد و به درگاه خدا توبه نمايد.

٦٠- عيسى بن مريم عليهما السّلام به حواريّون خود فرمود: خود را دوست خدا نماييد و به او تقرّب جوييد. عرض كردند: اى روح اللَّه! چگونه خود را دوست خدا سازيم و به او تقرّب جوئيم؟ فرمود: به وسيله دشمن داشتن مردم نافرمان و گناهكار و نيز خشنودى خدا را با به خشم آوردن آنان بجوييد. گفتند: اى روح اللَّه! در اين صورت با چه كسانى همنشين باشيم؟ فرمود: با آن كه ديدارش شما را به ياد خدا اندازد و گفتارش بر علم شما بيفزايد و كردارش شما را به آخرت ترغيب نمايد.

٦١- كم‌شباهت‌ترين شما نسبت به من بخيل زشتگوى بد زبان است.

٦٢- بد اخلاقى، ناشگون است.

٦٣- چون ديديد مردى از آنچه مى‌گويد يا به او گفته مى‌شود، باكى ندارد [بى‌خيال است و شخصيّتى براى خود و ديگران قائل نيست‌]، بدانيد كه او ناپاك زاده است، و يا شيطان زاده.

٦٤- همانا خدا بهشت را بر هر هرزه بدزبان كم حيايى كه پروا ندارد چه گويد و چه در باره‌اش گويند، حرام ساخته است. هان! به درستى اگر او را نسب‌شناسى نمايى مى‌بينى يا زنازاده است يا شيطان در نطفه او شركت داشته است. عرض شد: يا رسول اللَّه! آيا در ميان مردم شيطان هم هست؟ فرمود: آرى، آيا فرمايش خداوند متعال را نخوانده‌اى: « [اى شيطان!] با آنان در اموال و اولاد شركت كن». [سوره اسراء (١٧)، آيه ٦٤].

٦٥- هر كه را سود دهى سودت دهد و هر كه در حوادث دنيا صبورى نكند ناتوان و عاجز گردد، هر كه بد مردم گويد بدش گويند و هر كه آنها را رها كند رهايش نكنند.

عرض شد: يا رسول اللَّه! پس چه كنم؟