تحف العقول ت حسن زاده - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٥٢٧ - سخنان كوتاهى كه از امام باقر

٣٥- مؤمن برادر مؤمن است. به او دشنام نمى‌دهد، از او [چيزى را] مضايقه نمى‌كند و به او گمان بد نمى‌برد.

٣٦- امام باقر ٧ به فرزندش فرمود: خويشتن را براى حقّ شكيبا دار. زيرا هر كه در [پرداخت‌] حقّ، چيزى را مضايقه كند، دو برابر آن را در باطل و نادرست بدهد.

٣٧- بدخويى نصيب هر كه شد، ايمان از او پوشيده ماند [دور شد].

٣٨- به راستى خداوند دشنام دهنده بى‌حيا را دشمن دارد.

٣٩- همانا خداوند را كيفرهايى در دل و تن است: تنگدستى در زندگى و سست انگارى در عبادت؛ و هيچ بنده‌اى به كيفرى سخت‌تر از سنگدلى گرفتار نيامده است.

٤٠- چون روز رستاخيز شود ندا دهنده‌اى فرياد برآورد: كجايند بردباران؟ پس گروهى از مردم بايستند پس آنگاه ندا دهنده‌اى ندا دهد: كجايند تحمل‌كنندگان؟ پس گروهى از مردم به پا خيزند. عرض كردم [راوى‌]: فدايت گردم بردباران و تحمل‌كنندگان چه كسانى هستند؟ پس امام ٧ فرمود: بردباران بر انجام واجبات و تحمل‌كنندگان بر دورى از گناهان.

٤١- خداوند مى‌فرمايد: اى فرزند آدم! از آنچه بر تو حرام كردم دورى گزين تا از پارساترين مردم باشى.

٤٢- برترين عبادت پاكدارى شكم و عورت است.

٤٣- چهره شاداب و خوشرويى مهر آور و نزديك‌كننده به خداست و چهره گرفته و بدرويى دشمنى‌آور و دوركننده از خداست.

٤٤- دستاويز و وسيله‌اى براى من كه نزديكتر به او باشد به سوى آنچه او دوست مى‌دارد، از پيشينه دست احسان نيست كه دست ديگرش دنبال آن آيد تا آن را نگه دارد و پرورش دهد؛ زيرا دريغ كردن دستهاى آينده مايه قطع سپاسگزارى دستهاى نخستين است ولى دلم به من اجازه ردّ نيازمنديهاى نخستين را به من نمى‌دهد.