تحف العقول ت حسن زاده - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٧٦٣ - «پاسخ امام رضا

و رطل، چهار مدّ است و مدّ دو رطل و يك چهارم به رطل عراقى است. و امام صادق ٧ فرمود: «صاع، نه رطل عراقى و شش رطل مدينه است».

و زكات فطره بر هر سرى از كوچك و بزرگ و آزاد و غلام واجب است كه [اندازه‌اش‌] از گندم نيم صاع و از خرما و كشمش يك صاع است و جايز نباشد كه بر غير امامى مذهب داده شود، زيرا زكات فطره واجب است.

و بيشترين زمان حيض ده روز است و كمترين آن سه روز است و زن مستحاضه غسل كند و [سپس‌] نماز گزارد و زن حائض نماز نخواند و قضايش را هم بجاى نياورد و روزه نگيرد ولى [پس از حيض‌] روزه را قضا كند.

و ماه رمضان با ديدن [هلال‌] آن روزه گرفته شود و با ديدن [هلال شوال‌] افطار شود و نماز تراويح به جماعت جايز نيست. و روزه سه روز از هر ماه، پنج شنبه از دهه اوّل و چهارشنبه از دهه وسط و پنج شنبه از دهه آخر مستحب است و روزه ماه شعبان نيكو و مستحب است و رسول خدا ٦ فرموده: «شعبان ماه من و رمضان ماه خداست» و اگر روزه قضاشده ماه رمضان را به طور پراكنده بگيرى از تو كافى است و پذيرفته گردد. و حج خانه خدا براى «كسى كه به سوى آن راه يابد». [آل عمران (٣)، آيه ٩٧] واجب است و راه، داشتن توشه و مركب است و حج [براى غير مكّيان‌] جز به صورت تمتع جايز نيست و حج افراد و قران را كه سنّيان به جاى مى‌آورند جايز نيست و احرام پيش از ميقات جايز نيست. خداوند مى‌فرمايد: «و براى خدا حج و عمره را به پايان رسانيد». [بقره (٢)، آيه ١٩٦]. و در قربانى كردن، خايه كشيده جايز نيست؛ چون كه ناقص است ولى پيچانده خايه جايز است.

و جهاد همراه امام عادل [واجب‌] است و هر كه براى دارايى و مركب و جان خويش جنگ كند و كشته شود، شهيد است و جايز نيست كه در دوران تقيّه، كافرى را كشد مگر آن كه قاتل يا ياغى باشد و تو از جان خويش در بيم و هراس نباشى. و خوردن اموال مردم چه از مخالفان باشد و چه از ديگران جايز نيست و تقيّه در جايگاهش واجب است.