تحف العقول ت حسن زاده - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٣٣٣ - وصيت أمير المؤمنين على

سپس اى حسن! من، تو را و همه فرزندان و خانواده‌ام و هر يك از مؤمنان را كه نامه‌ام به او رسد، به تقواى خدا- كه پروردگارتان است- و اينكه از دنيا نرويد جز اينكه مسلمان باشيد، سفارش مى‌كنم. «و همگى به ريسمان خدا چنگ زنيد و پراكنده نشويد» [سوره آل عمران (٣)، آيه ١٠٣] زيرا من شنيدم پيامبر خدا ٦ مى‌فرمود: ايجاد صلح و سازش ميان مردم بهتر است از همه نماز و روزه» و به راستى، ويرانگر و براندازنده دين، همانا اختلاف انداختن ميان مردم است. و لا قوّة إلّا باللَّه.

به خويشاوندان خود توجّه كنيد و با آنها در ارتباط و تماس باشيد تا خدا حساب را بر شما آسان كند.

خدا را، خدا را، در باره يتيمان، مبادا آن‌ها نزد شما تباه شوند كه من خود از پيامبر ٦ شنيدم كه مى‌فرمود: «هر كه سرپرستى يتيمى را به عهده گيرد تا بى‌نياز گردد خداوند به اين كردار، بهشت را بر او واجب نمايد، همان طور كه براى خورنده مال يتيم آتش دوزخ را واجب نموده است».

خدا را، خدا را، در باره قرآن؛ مبادا ديگران در فهم آن بر شما پيشى گيرند.

خدا را، خدا را در باره همسايگان؛ همانا پيامبر ٦ در خصوص آنان سفارش فرموده است و همواره در باره آنان سفارش مى‌فرمود، به گونه‌اى كه گمان برديم كه بر ايشان ميراث معيّن خواهد كرد.

خدا را، خدا را، در باره خانه پروردگارتان؛ مبادا تا هستيد آن را خالى بگذاريد، زيرا اگر زيارت خانه خدا ترك شود، شما را در عذاب مهلت ندهند. و كمترين بهره كسى كه قصد زيارت خانه خدا را نمايد، اين است كه گناهان گذشته او آمرزيده شود.

خدا را، خدا را، در باره نماز، همانا نماز بهترين عمل و ستون دين شماست.

خدا را، خدا را، در باره زكات كه آتش خشم پروردگارتان را فرو نشاند.

خدا را، خدا را، در باره روزه ماه رمضان كه روزه آن ماه سپرى است در برابر دوزخ.