١٢٨- هر گاه خداوند بر امّتى خشم كند ولى عذابى بر آنان فرو نفرستد، نرخهاشان گران شود و عمرهاشان كوتاه گردد، و بازرگانانشان سود نكنند و ميوه‌هاشان مرغوب نشود و رودهاشان پر آب نباشد و بارانشان نبارد و اشرارشان بر آنان مسلّط شوند.

١٢٩- چون پس از من زنا فراوان شود، مرگ ناگهانى زياد مى‌گردد و چون كم فروشى رواج پيدا كند، خداوند به قحط و كمبود دچارشان سازد و چون زكات ندهند، زمين بركتهاى خود را از زراعت و ميوه‌ها و معدن‌ها دريغ نمايد و چون در قضاوت حكم ظالمانه دهند، با ظلم و تجاوز همكار شوند و چون پيمان‌شكنى نمايند، خداوند دشمنانشان را بر آنان مسلّط گرداند و چون قطع رابطه با خويشان نمايند، ثروتشان به دست تبهكاران افتد و چون امر به معروف و نهى از منكر را تعطيل كنند و پيرو نيكان اهل بيت من نباشند، خداوند اشرارشان را بر آنان مسلّط نمايد و در اين هنگام نيكان آنان دعا كنند ولى مستجاب نشود.

١٣٠- و هنگامى كه آيه‌ لا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ ... [سوره حجر (١٥)، آيه ٨٨]، [يعنى:

و زنهار به سوى آنچه اصنافى از ايشان را از آن برخوردار كرديم و فقط] زيور زندگى دنياست تا ايشان را در آن بيازماييم، ديدگان خود مدوز و بدان كه روزى پروردگار تو بهتر و پايدارتر است‌]، بر پيامبر ٦ نازل شد و فرمود: كسى كه دلدارى خدا در او اثر بخش نباشد جانش از حسرت دنيا برآيد و كسى كه چشم دوزد به آنچه از دنيا در دست مردم است اندوهش به درازا كشد و آنچه را خداوند برايش روزى ساخته بد شمارد زندگى بر او ناگوار گردد. و كسى كه نعمت خدا را بر خود فقط در خوراك و نوشيدن ببيند، به يقين نادان است و بر نعمتهاى الهى كفران ورزيده است و تلاش او بيهوده و عذابش نزديك است.

١٣١- جز مسلمان كسى به بهشت نمى‌رود. ابو ذر گفت: اى پيامبر خدا! اسلام چيست؟ فرمود: اسلام عريان است، لباس آن تقوى، روپوش آن هدايت، زير پوشش حيا، بنيادش پارسايى، كمالش ديانت و ميوه‌اش كار خوب است و هر چيزى را پايه‌اى است و پايه مسلمانى، دوست داشتن ما اهل بيت است.