تحف العقول ت حسن زاده - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٨٥ - كلمات قصار حضرت رسول

١١٩- خوشا به حال كسى كه شهوت حاضر را به خاطر وعده‌اى كه آن را نديده است [بهشت‌] ترك نمايد.

١٢٠- كسى كه فردا را از عمر خود به شمار آورد، برخورد خوبى با مرگ نكرده است [مرگ را جدّى نگرفته است‌].

١٢١- چگونه باشيد آنگاه كه زنانتان فاسد و جوانانتان فاسق گردند و شما هم امر به معروف و نهى از منكر ننماييد؟ گفتند: اى پيامبر خدا، چنين چيزى امكان دارد؟! فرمود: آرى، بدتر از اين هم ممكن است، چگونه باشيد آنگاه كه امر به منكر و نهى از معروف كنيد؟! گفتند: اى پيامبر خدا، مگر چنين چيزى مى‌شود؟! فرمود: آرى، از اين بدتر نيز مى‌شود زمانى كه معروف را منكر و منكر را معروف بپنداريد؟! ١٢٢- چون فال بدزدى [اعتنا مكن‌] پيش برو، چون حدس و گمان بردى قضاوت مكن و چون حسد ورزيدى تجاوز منما.

١٢٣- از امّت من [نه چيز] برداشته شد: خطا، فراموشى، آنچه بر آن وادار شوند، آنچه ندانسته انجام دهند، آنچه طاقت فرساست، آنچه به آن ناچارند، حسد، فال بد و افكارى كه ناشى از وسوسه در جهان آفرينش است تا به لب و زبان نياورند. [اين روايت معروف به «حديث رفع» است و فقها به تفصيل در باره اين حديث سخن گفته‌اند].

١٢٤- كسى از شما از اينكه خواب ديدن از او برداشته شده است غمگين نباشد؛ زيرا هر گاه كسى در علم و دانش ريشه‌دار و محكم شد، خواب ديدن از او برداشته شود.

١٢٥- دو گروه از امّت من هستند كه اگر خوب باشند، امت من نيز خوب خواهند بود و اگر بد باشند امّت من بد خواهند شد. گفتند: اى پيامبر خدا! آن دو گروه چه كسانى‌اند؟ فرمود: دانشمندان و زمامداران.

١٢٦- كامل‌ترين مردم از لحاظ خود، خدا ترس‌ترين و فرمانبردارترين آنان از خداست و كم‌خردترين مردم، بيمناكترين و فرمانبردارترين آنان از سلطان است.

١٢٧- همنشينى با سه گروه دل را مى‌ميراند: نشستن با فرومايگان، گفتگو با زنان و مجالست با ثروتمندان.