تحف العقول ت حسن زاده - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٦٦٣ - از امام صادق

عرض كردم: و ديگر چه كسى باشد؟ امام ٧ فرمود: كسى كه از خداوند شكوه كند. عرض كردم: و آيا كسى باشد كه از خداوند شكوه نمايد؟ امام ٧ فرمود: آرى! آن كس كه چون به مصيبتى دچار گردد به بيشتر از آنچه به آن دچار شده شكوه نمايد.

عرض كردم: و ديگر چه كسى باشد؟ امام ٧ فرمود: آن كس كه چون به او بخششى رسد سپاس نگزارد و آنگاه كه به بلايى دچار گردد شكيبايى نكند. عرض كردم: پس چه كسى ارجمندترين مردم نزد خداست؟ امام ٧ فرمود: آن كس كه چون بخششى به او رسد سپاس گزارد و چون به بلايى دچار شود شكيبايى ورزد.

٧٣- زودرنج را دوستى و حسود را بى‌نيازى نباشد و بسيار توجه نمودن به حكمت، خرد را بارور كند.

٧٤- براى دستيابى به دانش بيم از خدا كافى است و براى فريفته شدن نادانى كافى است.

٧٥- برترين عبادت‌ها شناخت خدا و فروتنى براى اوست.

٧٦- يك دانشمند از هزار عابد و هزار پارسا و هزار كوشا [در عبادت خدا] برتر است.

٧٧- به راستى براى هر چيزى زكاتى باشد و زكات دانش آن است كه به اهلش بياموزند.

٧٨- قاضى‌ها چهار گروهند: سه گروه در آتش و يك گروه در بهشت باشد: مردى كه آگاهانه به ستم حكم كند به دوزخ رود و مردى كه ناآگاهانه به ستم حكم كند [نيز] در دوزخ است و مردى كه ناآگاهانه به حقّ حكم كند راهى دوزخ شود و مردى كه آگاهانه به حقّ حكم نمايد به بهشت رود.

٧٩- از امام صادق ٧ در باره صفت عدالت در مرد پرسيده شد. امام ٧ فرمودند:

هر گاه چشمش را از نامحرمان فرو بندد و زبانش را از گناهان بازدارد و از ستمگرى خوددارى نمايد.

٨٠- هر آنچه خداوند از بندگان نهان داشته [تكليفش‌] از آنان ساقط است تا اينكه خداى، بندگان را از آن چيز آگاه نمايد.

٨١- امام صادق ٧ به داود الرّقى فرمود: اگر دستت را تا آرنج در دهان اژدها فرو نمايى بهتر از حاجت خواهى از تازه به دوران رسيده باشد.