تحف العقول ت حسن زاده - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٨٨١ - سخنان كوتاه امام هادى

٨- داود صرمى گويد: سرورم مطالب مهمّ بسيارى به من فرمود [تا به شيعيان بگويم‌]، آنگاه پرسيد: بگو چه خواهى گفت؟ من آن طور كه ايشان فرموده بودند به خاطر نسپرده بودم، پس مركّب را پيش كشيد و چنين نوشت:

«بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌. ان شاء اللَّه به يادش خواهم آورد و كار به دست خداست». به اين هنگام من لبخندى زدم. حضرت فرمود: تو را چه شده؟ عرض كردم: خير است.

فرمود: به من بگو مطلب چيست؟ عرض كردم: فدايت شوم به ياد حديثى افتادم كه مردى از اصحاب ما از جدّت امام رضا ٧ براى من بازگو كرد كه چون آن حضرت دستور مطلبى مى‌داد مى‌نوشت: «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌. إنشاء اللَّه به يادش خواهم آورد» براى همين لبخندى زدم. امام هادى ٧ به من فرمود: اى داود! اگر بگويم ترك‌كننده تقيّه مانند كسى است كه نماز را ترك كند، راست گفته‌ام.

٩- امام هادى ٧ فرمود: خوردن خربزه جذام آور است. عرض كردند: مگر نه اين است كه مؤمن چون به چهل سالگى رسد از ابتلاى به جنون و جذام و پيسى در امان باشد؟ فرمود: آرى، ولى اگر مؤمن خلاف دستور كسى كه او را در امان داشته رفتار نمايد چه بسا به كيفر خلاف خود دچار گردد.

١٠- شكرگزار به خود شكر سعادتمندتر است از نعمتى كه موجب شكرگزارى او شده است؛ زيرا نعمتها كالاى دنيايند ولى شكر، هم نعمت دنياست و هم آخرت.

١١- به راستى، خداوند دنيا را خانه آزمايش و آخرت را خانه ماندگار و آزمايش در دنيا را سببى براى ثواب آخرت و ثواب آخرت را عوض آزمايش دنيا قرار داده است.

١٢- همانا، ظالم بردبار بسا كه به خاطر بردباريش از ظلم او درگذرند و صاحب حقّ بى‌خرد بسا كه به خاطر بى‌خردى خود نور حقّ خويش را خاموش سازد.

١٣- هر كه دوستى و نظر خود را [به طور كامل و صادقانه‌] در اختيارات گذارد، تو نيز با تمام وجود از او اطاعت كن.

١٤- هر كه براى خود شخصيّت و ارزشى قائل نشود از گزند او خاطر جمع مباش.

١٥- دنيا بازارى است كه عده‌اى در آن سود برند و عده‌اى هم زيان نمايند.