«و خدا براى بندگانش كفران را خوش نمى‌دارد و اگر سپاس داريد آن را براى شما مى‌پسندد» [سوره زمر (٣٩)، آيه ٧] و فرمايش ديگر خداى عزّ و جلّ: «از خداى آن گونه كه حقّ پروا كردن از اوست، پروا كنيد و زينهار، جز مسلمان نميريد» [سوره آل عمران (٣)، آيه ١٠٢] و اين آيه «و جنّ و انس را نيافريدم جز براى آنكه مرا بپرستند. از آنان روزيى نمى‌خواهم، و نمى‌خواهم كه مرا خوراك دهند». [سوره ذاريات (٥١)، آيه ٥٦ و ٥٧] و اين آيه «خدا را بپرستيد و چيزى را با او شريك مگردانيد» [سوره نساء (٤)، آيه ٣٦] [و با توجّه به آيه دوم سوره انفال‌] اين فرمايش: «از خدا و پيامبرش اطاعت كنيد و از فرمان او روى مگردانيد در حالى كه سخنان خدا را از او مى‌شنويد».

پس هر كه پندارد كه خداوند متعال امر و نهى خود را به بندگانش واگذار كرده، در واقع ناتوانى خدا را به اثبات رسانده و او را ملزم دانسته كه هر چه خوب و بد انجام بدهند، بپذيرد و امر و نهى و تشويق و تهديد او را بى‌اساس پنداشته؛ زيرا خداوند همه را به بنده‌اش تفويض نموده است و چنين بنده‌اى مطابق دلخواه و اراده خود رفتار مى‌نمايد و اگر خواهد كفر پيشه نمايد يا ايمان، كسى نمى‌تواند مانع او شود و او را از آن برحذر دارد؛ پس هر كس تفويض به اين مفهوم را اعتقاد خود سازد، آنچه را از تشوق و تهديد و امر و نهى خدا ذكر كرديم همه را بى‌اساس دانسته و ابطال نموده و مشمول اين آيه است: «آيا شما به پاره‌اى از كتاب ايمان مى‌آوريد و به پاره‌اى كفر مى‌ورزيد؟ پس جزاى هر كس از شما كه چنين كند، جز خوارى در زندگى دنيا چيزى نخواهد بود و روز رستاخيز ايشان را به سخت‌ترين عذابها باز برند و خداوند از آنچه مى‌كنيد غافل نيست». [سوره بقره (٢)، آيه ٨٥]. خدا از آنچه اهل تفويض به آن معتقدند به مراتب برتر و والاتر است، برترى بزرگ. ولى ما مى‌گوييم: همانا، خداى عزّ و جلّ آفريدگان را به قدرت خود آفريده و توان پرستش خود را به قدرت خويش به آنان ارزانى داشته و سپس آنان را با اراده خود امر و نهى كرد و پيروى امر خود را از آنان پذيرفت و از ايشان به همان خشنود است و آنان را از نافرمانى بازشان داشت و هر كس از او نافرمانى نمود مورد نكوهش قرار داد و آنان را كيفر خواهد داد و خداوند در امر و نهى داراى اختيار كامل است، هر چه را خواهد اختيار نمايد و بدان فرمان دهد و هر چه را هم نپسندد از آن نهى نموده و كيفر دهد، به سبب همان قدرتى كه به بندگانش براى پيروى از فرامين خود و دورى از نافرمانيهايش داده است؛ زيرا عدل و انصاف و حكمت رساى او هويداست‌