از روى حقّ به شما مى‌گويم: به راستى هر كه از مردم بدهى بر عهده ندارد آسوده‌تر و كم‌غصه‌تر از كسى است كه از مردم بدهى بر عهده دارد و اگر چه بدهى‌اش را به نيكى اداء كند و همين طور كسى كه گناهى را مرتكب نشده آسوده‌تر و كم‌غصه‌تر از كسى است كه مرتكب گناهى شده و اگر چه با اخلاص توبه كند و بازگردد و همانا گناهان خرد و كوچك از دام‌هاى ابليس است. آنها را در چشم شما خرد و كوچك نشان دهد تا انباشته شوند و بسيار گردند و شما را فراگيرند.

از روى حقّ به شما مى‌گويم: به راستى مردم در حكمت دو دسته‌اند: مردى كه آن را با سخن خويش استوار دارد و با كردارش تصديق نمايد و مردى كه با سخن خويش آن را استوار دارد و با كردارش تباه كند، پس بين اين دو چقدر فاصله است! پس خوشا به حال دانايان با كردار و بدا به حال دانايان [تنها] با سخن. اى بندگان بد! مساجد پروردگارتان را زندان‌هايى براى بدن‌ها و پيشانى‌هاى خود كنيد و دل‌هايتان را منزل پرهيزگارى سازيد و دل‌هايتان را جايگاه شهوت‌ها قرار ندهيد، به راستى بى‌قرارترين شما هنگامه مصيبت، دنيا دوست‌ترين شماست و همانا بردبارترين شما هنگامه مصيبت پارساترين شما در دنياست. اى بندگان بد! همانند پرنده گوشت ربا و روبهان فريب دهنده و گرگان حيله‌گر و شيران درنده نباشيد كه همان گونه كه آنان با شكار خود مى‌كنند. شما نيز با مردم همان كنيد. گروهى را برباييد و به گروهى نيرنگ زنيد و به گروهى خيانت ورزيد.

از روى حقّ مى‌گويم: بدن‌هايى كه ظاهرش درست و درونش تباه است ثمرى ندارد، همين طور بدن‌هايتان كه شما را پسند آمده‌اند در حالى كه دل‌هايتان تباه است ثمرى ندهد و شما را سودى ندهد كه ظاهرتان را پاكيزه سازيد و دل‌هايتان لكه‌دار باشد. همچون غربال نباشيد كه آرد نرم را خارج مى‌كند و نخاله را نگه مى‌دارد. همين طور شما حكمت را از دهانتان خارج مى‌كنيد و ناخالصى در سينه‌هايتان بجا مى‌ماند. اى بندگان دنيا! به راستى مثل شما همچون چراغى است كه به مردم نور دهد و خودش را بسوزاند. اى بنى اسرائيل! در محافل دانشمندان ازدحام و انبوهى نماييد هر چند بر روى زانو نشينيد؛