تحف العقول ت حسن زاده - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٦٥٣ - از امام صادق

٣٠- آنگاه كه كار دنيايت نيكو گرديد به [صحت‌] دينت بدبين شو.

٣١- به پدرانتان خوبى كنيد تا فرزندانتان به شما خوبى نمايند و با زنان مردم پاكدامنى نماييد تا زنان شما پاكدامن گردند.

٣٢- هر كه بر خيانت‌گرى امانتى را بسپارد از جانب خداوند ضمانتى بر او نباشد.

٣٣- امام صادق ٧ به حمران بن اعين فرمودند: اى حمران هنگام توانمندى به زير دستت بنگر نه به بالادستت؛ زيرا اين كار تو را به سهمت از خداوند قانع‌تر و براى استحقاق فزونى نعمتت از خداى عزيز و جليل شايسته‌تر مى‌سازد و بدان كه در پيشگاه خداوند كردار پيوسته اندك همراه يقين برتر از كردار بسيار بدون يقين است و آگاه باش كه هيچ پرهيزگارى پرسودتر از دورى از گناهان و بازدارى [خويشتن‌] از آزار رسانى به مؤمنين و غيبت نمودن از آنان نيست و هيچ خوشى دلپذيرتر از خوش اخلاقى و نه هيچ دارايى سودمندتر از قناعت به اندك كافى و نه هيچ نادانى خسرانگرتر از خود بزرگ بينى نيست.

٣٤- حياء دو گونه است: يكى از روى ناتوانى و ديگرى از توانايى و اسلام و ايمان است.

٣٥- ترك حقوق موجب خوارى گردد و همانا مرد در اين كار نيازمند دروغگويى شود.

٣٦- اگر از ميان گروهى مردم سلام كند يا پاسخ سلام را بدهد از ديگران كفايت مى‌كند.

٣٧- سلام كردن مستحب و پاسخش واجب است.

٣٨- هر كس پيش از سلام، آغاز به سخن كرد پاسخش را ندهيد.

٣٩- به راستى بالاترين حدّ سلام و درودگويى به شخص در وطن دست دادن و بالاترين حدّ سلام گويى به مسافر [از راه رسيده‌] هم آغوش شدن است.