تحف العقول ت حسن زاده - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٦٨١ - از امام صادق

١٤١- اى ايمان داران و راز نگهداران هنگام غفلت فراموشكاران، بينديشيد و ياد آوريد.

١٤٢- مفضّل بن عمر گفت: از ابى عبد اللَّه ٧ پرسيدم كه حسب چيست؟ امام ٧ فرمود: دارايى. عرض كردم: كرم چيست؟ امام ٧ فرمود: پارسايى. عرض كردم:

ارجمندى و بزرگوارى چيست؟ امام ٧ فرمود: بخشندگى. واى بر تو! آيا حاتم طائى را نديدى كه چگونه بزرگ قوم خويش شد و حال آن كه [پيش از اين‌] برترين قومش نبود.

١٤٣- جوانمردى دو گونه است: جوانمردى در وطن و جوانمردى در سفر. و امّا جوانمردى در وطن، قرائت قرآن و حضور در مساجد و همنشينى با خوبان و عميق نگرى و امّا جوانمردى در سفر، بخشش از توشه [به همسفران‌] و شوخى مگر در مواردى كه خدا را به خشم مى‌آورد و مخالفت‌جويى اندك با همسفرت و دورى كردن از داستان‌بافى عليه آنان پس از جدايى از آنان.

١٤٤- آگاه باش كه شمشير زننده بر على ٧ و قاتل او اگر به من امانتى بسپارد، يا از من پندى خواهد و يا مشاوره‌اى خواهد و آنگاه من بپذيرم، بى‌گمان امانت را مى‌پردازم.

١٤٥- سفيان گفت: به ابى عبد اللَّه ٧ عرض كردم: آيا روا باشد كه كسى خويش را بستايد؟ امام صادق ٧ فرمود: آرى، اگر مجبور شود. آيا سخن يوسف ٧ را نشنيدى كه: «مرا بر خزانه‌هاى اين سرزمين بگمار كه من نگهبانى دانا هستم». [يوسف (١٢)، آيه ٥٥] و سخن [هود ٧‌] آن بنده درستكار را كه: «من براى شما خيرخواهى امينم».

[اعراف (٧)، آيه ٦٨].

١٤٦- خداوند به داود ٧ وحى كرد: اى داود! تو بخواهى و من بخواهم. پس اگر بر خواسته من بسنده كنى، هر آنچه خواهى تأمين كنم و اگر تنها خواسته خود را بخواهى تو را در خواسته‌ات به مشقت اندازم و در انتها همان شود كه من مى‌خواهم.