تحف العقول ت حسن زاده - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٧١٩ - سفارش امام كاظم

اى هشام! حيا از ايمان باشد و ايمان در بهشت است و بى‌حيايى از درشتى است و درشتى در دوزخ است.

اى هشام! سخن گويان سه گونه‌اند: سود برنده و سالم و بيهوده‌گو؛ امّا سود برنده همان يادكننده خداوند است و امّا سالم همان ساكت است و امّا بيهوده‌گو كسى است كه در باطل غرق مى‌شود. به راستى خداوند بهشت را بر هر ناسزاگوى بد زبان بى‌حيا كه از هر چه گويد و بر او گويند باكى ندارد حرام كرده است. و ابو ذر- رضى اللَّه عنه- بارها مى‌فرمود: اى خواهنده دانش به راستى اين زبان هم كليد نيكى است و هم كليد بدى؛ پس همان گونه كه بر طلا و نقره‌ات مهر مى‌زنى بر دهانت نيز مهر بزن.

اى هشام! چه بد باشد آن بنده‌اى كه دو رو و دو زبان است. برادرش را جلوى رويش مى‌ستايد و در پشت سرش گوشتش را [با غيبت از او] مى‌خورد، اگر به برادرش چيزى بخشيده شود بر او رشك برد و هنگامى كه دچار بلايى شود وارهاندش. به راستى سريع‌ترين نيكى در پاداش‌گيرى احسان است و سريع‌ترين بدى در كيفر دهى، ستم است و همانا بدترين بندگان خدا كسى است كه به خطر بد زبانيش همنشينى با او را ناخوشايند مى‌دارى. آيا مردم را چيزى جز دروشده زبان‌هايشان به دوزخ واژگون مى‌كند؟ از مسلمانى مرد رها كردن سخن بيهوده است.

اى هشام! مرد، مؤمن نباشد تا اينكه هراسناك اميدوار باشد و هراسناك اميدوار نباشد تا اينكه به آنچه هراس و اميد دارد عمل نمايد.

اى هشام! خداوند جليل و عزيز فرمود: به عزت و بزرگى و قدرت و آبرو و فرازمندى مقامم سوگند كه بنده‌اى خواست مرا بر خواست خود برتر ندارد جز آن كه او را در نزد خودش بى‌نياز نمايم و همتش را در آخرت قرار دهم و در كسب و حرفه‌اش او را تأمين كنم و آسمان‌ها و زمين را ضامن روزيش كنم و بالاتر از تجارت هر تاجرى سودى نصيبش سازم.