٦٥- أمير المؤمنين على ٧ در تسليت به عبد اللَّه بن عباس كه نوزادش مرده بود، فرمود: آن مصيبتى كه بر ديگرى نازل شود و اجرش نصيب تو گردد در نظر من خوشتر است از مصيبتى كه بر تو نازل شود و اجر آن نصيب ديگرى گردد؛ پس اجر نصيب تو باد نه براى تو! عزا به تو نيكو باد نه عزادارى بر تو! و خداوند همان گونه كه او را از تو عوض داده، عوض او را به تو نيز ارزانى نمايد.

٦٦- به أمير المؤمنين على ٧ عرض شد: توبه نصوح چيست؟ امام ٧ فرمود:

پشيمانى به دل و طلب آمرزش به زبان و تصميم قطعى به عدم بازگشت به گناه.

٦٧- شما به قدرت قاهره خدا خلق شده‌ايد و نابدلخواه پروريده اوييد و در گورها خواهيد رفت و خاك خواهيد گشت و در روز قيامت تنها و بى‌كس از گورها بيرون مى‌آييد و حساب پس مى‌دهيد و رحمت خدا نصيب كسى باد كه چون گناهى كرد به گناه خويش اعتراف نمايد و از سرانجام كار خود بيمناك گردد و كردار پيشه سازد و از عقوبت پروردگار به هراس افتد و به اطاعت شتابد. چون اندرزش دهند، اندرز پذير باشد و چون بر حذرش دارند، حذر نمايد و بازآيد و باز گردد و توبه كند و از مقتداى خود پيروى نمايد و گام بر جاى پاى ايشان نهد و به كاوش پردازد و از دست گناه بگريزد و نجات يابد و زاد راه مهيّا نمايد و باطن خويش را پاكيزه سازد و براى روز معاد، آماده باش به سر برد و براى روزى كه از اين جهان كوچ مى‌كند و به آن راه پرخطر گام مى‌نهد و براى هنگام نيازمندى و جاى تنگدستى، تا سبب پشت گرمى او شود، از توشه مدد گيرد و براى آن سراى، كه جاى اقامت ابدى است، برگ عيشى پيشاپيش بفرستد؛ پس براى خود توشه‌اى آماده سازيد. آيا آنان كه از طراوت دوران جوانى برخوردارند، چشم به راه چيزى جز پيرى‌اند؟! و آنان كه در شادابى تندرستى به سر مى‌برند چشم به راه چيزى جز بيمارى‌اند؟! و آنان كه هنوز زنده و بر جاى‌اند انديشه‌اى جز مرگ ناگهانى و فرا رسيدن وفات و نزديكى مرگ دارند؟! ٦٨- از خدا پروا نماييد چونان كسى كه دامن به كمر زده و خود را از علايق پيراسته ساخته و شتابان كوشيده و در مهلت تعيين شده از پاى نشسته و در وحشتگاه دنيا ترسان و لرزان است و در فراوانى ثروت و سرانجام سرنوشت و به آنجا كه جايگاه بازگشت اوست نگريسته است. خدا براى گرفتن انتقام و يارى رساندن بس است و بهشت براى دستيابى به ثواب و پاداش كفايت مى‌نمايد و جهنم براى شكنجه و كيفر ديدن كافى است. و قرآن خدا براى ارائه حجّت و مجاب ساختن دشمن كافى است.