تحف العقول ت حسن زاده - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٥٠٣ - نقل شده است كه آن حضرت به جابر

و به توبه و بيم [از خدا] روى آرد تا روشن بينى و آگاهى را افزون كند، چرا كه ترسش افزون شده است. و اين بدان سبب است كه خداوند مى‌فرمايد: «در حقيقت كسانى كه از خدا پروا دارند چون وسوسه‌اى از جانب شيطان به ايشان رسد خدا را به ياد آورند و به ناگاه بينا شوند» [اعراف (٧)، آيه ٢٠١].

اى جابر! روزى اندك خدا را براى خويش بسيار بدان تا از عهده شكرش به درآئى، طاعت بسيارت را براى خدا، ناچيز شمار تا نفس را خوار بدارى و خويش را شايسته گذشت گردانى، بلاى رسيده را با دانش حاضر خويش دور ساز. دانش حاضر را همراه كردار خالصانه به كار گير.

با هوشيارى بسيار، كردار خالصت را از خود فراموشى بزرگ حفظ كن. هوشيارى بسيار را با بيمى راستين به دست آور، از زرق و برق برق‌آساى اين دنيا كناره گير.

با چراغ انديشه از زياده‌خواهى اميالت، بپرهيز، هنگام هجوم خواسته‌هاى دلت، با رهپويى دانش، باز ايست. كردار خالص را براى روز پاداش به جاى بگذار. با دورى از طمع در پيشگاه قناعت، سكنى گزين، با برگزيدن كم خواهى، زياده‌خواهى بزرگ را دور ساز، لذت پارسائى را با كوتاه كردن آرزو، به دست آور، با نوميدى از مردم، راههاى طمع را مسدود ساز راه خودبزرگ‌بينى را با خودشناسى ببند. با نيك سپارى امور به خداى، به راحتى خويشتن دست ياب، راحتى تن را در آسايش دل بجوى، با كاهش اشتباه به آسوده دلى دست ياب، با ياد بسيار خداى در تنهائى خويش، نرم دلى را به دست آر، با اندوه پايدار، روشن دلى را صاحب شو، با هراسى راستين، از ابليس دورى گزين. مباد تو را كه اميدى نابجا داشته باشى كه به درستى تو را در هراسى راستين واگذارد، با كردارى صادقانه، خويش را براى خداى جليل و عزيز، آراسته نما.

با شتاب در رهسپارى [به سراى ديگر]، دوستى خدا را بجوى. مباد تو را كه [طاعت را] به تأخير اندازى. پس به راستى كه هلاك‌شدگان در اين دريا غرقه شوند. مبادا غفلت‌ورزى كه در آن سنگدلى باشد. مبادا آنجا كه عذرى ندارى سستى نمايى كه پشيمانان بدان جا پناه برند.