چرا كه خواستند با نظرهاى [ناقص‌] خويش امامى را منصوب كنند و چگونه مى‌توانند امامى را انتخاب كنند؟ و حال آن كه امام دانايى است كه نادانى نورزد و نگهبانى است كه حيله نكند، منبع نبوّت است، در دودمانش عيبى نباشد و هيچ اصل و نسب دارى با او برابرى نكند، تبارش از قريش و نسلش از هاشم و خانواده او از رسول خدا ٦ است؛ بزرگمندى بزرگمندان و شاخه نسل عبد مناف است. فزاينده دانش، كامل‌كننده بردبارى، تواناى در فرماندهى، داناى به سياست و سزاوار رياست است، فرمان پذيرى از او واجب، قائم به امر خدا و نيك خواه بندگان خدا است. همانا پيامبران و اوصياء صلوات اللَّه عليهم را خداوند توفيق دهد و پاينده دارد و از منبع دانش و حكمتش آن چيزى را به آنان دهد كه به ديگران نداده است، دانش ايشان فراى دانش مردم عصر خويش است و به تحقيق خداى عزيز و جليل فرمود: «آيا كسى كه به سوى حقّ رهبرى مى‌كند سزاوارتر است كه مورد پيروى قرار گيرد يا كسى كه راه نمى‌يابد مگر آن كه هدايت شود؟ شما را چه شده، چگونه داورى مى‌كنيد؟» [يونس (١٠)، آيه ٣٥] و خداى متعال در داستان طالوت فرمود: «در حقيقت خدا او را بر شما برترى داده و او را در دانش و نيروى بدن بر شما برترى بخشيده است و خداوند پادشاهى خود را به هر كس كه بخواهد مى‌دهد». [بقره (٢)، آيه ٢٤٧] و در داستان داود ٧ فرمود:

«و داود جالوت را كشت و خداوند به او پادشاهى و حكمت ارزانى داشت و از آنچه مى‌خواست به او آموخت». [بقره (٢)، آيه ٢٥١] و به پيامبرش ٦ فرمود: «خداوند كتاب و حكمت بر تو فرو فرستاد و آنچه را نمى‌دانستى به تو آموخت و تفضّل خدا بر تو همواره بزرگ است».

[نساء (٤)، آيه ١١٣] و در باره پيشوايان از اهل بيت و خانواده و فرزندان او فرمود:

«بلكه به مردم، براى آنچه خدا از فضل خويش عطا كرده رشك مى‌ورزند- تا آنجا كه مى‌فرمايد- ...

دوزخ». [نساء (٤)، آيه ٥٤ و ٥٥] و بى‌گمان چنانچه خداوند بنده‌اى را براى سرپرستى امور بندگانش برگزيند سينه‌اش را براى اين كار فراخ كند و چشمه‌هاى حكمت را در دلش جارى سازد و زبانش را گويايى بخشد تا پس از آن در جوابگويى وانماند و در سخنش جز درست نباشد، پس او توفيق يافته و پاينده و تأييد شده باشد و بى‌شك از هر اشتباه و لغزشى در امان و بدور باشد. او را به دورى از اشتباه ويژه داشت تا حجّت بر آفريدگانش و گواه بر بندگانش باشد، پس آيا آنان توان اين گونه كارى را دارند تا امام را برگزينند و برگزيده‌شده آنان داراى اين صفت باشد؟!