تحف العقول ت حسن زاده - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٩٤٣ - پندهاى مسيح

و بر گرفتاران رحمت آوريد.

٥٩- از روى حقيقت به شما مى‌گويم: بى‌گمان هر سخن ناسزايى را كه بر زبان مى‌آوريد در روز رستاخيز پاسخش را برگيريد.

٦٠- اى بندگان بد! آن هنگام كه يكى از شما بخواهد كه قربانى‌اش را سر ببرد و به ياد آورد كه برادرش حقّى بر گردن او دارد، پس بايد قربانى‌اش را رها كند و نزد برادرش رفته و خرسندى او را به دست آورد، پس آنگاه به سوى قربانى‌اش باز گردد تا سرش را ببرد.

٦١- اى بندگان بد! اگر پيراهن يكى از شمايان را برگرفتند مى‌بايست قباى خويش را نيز همراه آن بدهيد، و هر كه بر گونه راستش سيلى نواخته شود بايد گونه ديگرش را فرارو آورد، و هر كه فرسنگى به بيگارى گرفته شد بايد فرسنگى ديگر را نيز به دنبال كار برود.

٦٢- از روى حقيقت به شما مى‌گويم: جسمى را كه برونش سالم و درونش تباه است را چه سود؟! [زيبايى‌] جسم‌هايتان، شما را چه سودى رسانند كه شما را به شگفتى اندازند و دل‌هايتان تباه باشد؟! شما را چه سود كه پوست‌هاى خويش را پاك بداريد و دل‌هايتان چرك آلود باشد؟! ٦٣- از روى حقيقت به شما مى‌گويم: همانند غربالى نباشيد كه آرد نرم و پاكيزه را از خود خارج سازد و نخاله را نگاه دارد، همچنين شما حكمت را از دهانتان خارج مى‌سازيد و كينه در سينه‌هايتان بر جاى مى‌ماند.

٦٤- از روى حقيقت به شما مى‌گويم: نخست بدى را وارهانيد و پس آنگاه نيكى را بجوييد كه شما را سود رساند، پس به راستى كه چون نيكى را با بدى گردهم آوريد، نيكى شما را سودى ندهد.

٦٥- از روى حقيقت به شما مى‌گويم: همانا آن كس كه به رودى پاگذارد، هر چند تلاش كند كه آب به لباسش نخورد، باز هم به ناچار آب، لباسش را مرطوب كند، همچنين هر كه دنيا را دوست بدارد از خطاها راه گريزى نيابد.

٦٦- از روى حقيقت به شما مى‌گويم: خوشا به آنان كه شب را به نماز و طاعت بگذرانند، آنان كه روشنايى پيوسته را به ميراث برند؛ به اين سبب كه آنان در تاريكى شب در سجده‌گاههاى خود بر پاى ايستادند؛ در پيشگاه پروردگارشان شيون كردند، به آن اميد كه خداوند آنان را از سختى فردا رهايى بخشد.