تحف العقول ت حسن زاده - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٥٣٣ - سخنان كوتاهى كه از امام باقر

٥٧- ارتباط خويشاوندى، كردارها را پاكيزه دارد و دارايى را فزون كند و گرفتارى را دور سازد و حساب [روز جزا] را آسان نمايد و مرگ را عقب اندازد.

٥٨- اى مردم! به راستى شما در اين دنيا در تيررس تيرهاى مرگ هستيد.

هيچ كس از شما روزى از زندگى‌اش را پشت سر ننهد. جز آن كه روزى ديگر از عمرش سپرى گردد. پس كدامين لقمه گلوگير نيست يا كدام آشاميدنى راه گلو را نگيرد. از اين منزلگه كوچ، سراى پيش روى خود را آباد كنيد؛ چرا كه امروز غنيمت است و فردا را ندانى از آن كيست؟ اهل دنيا مسافرانى هستند كه بار و بنديل خود را در سرايى دگر [آخرت‌] باز كنند. ريشه‌ها [پيشينيان‌] نابود شدند و ما شاخه‌هاى آنهاييم. چون ريشه رود، شاخه چسان بماند؟ كجايند آنان كه از شما بيشتر زيستند و بلند آرزوتر بودند؟ اى فرزند آدم! آنچه را كه توان دور ساختنش را ندارى تو را پيش آمد و آنچه كه بازنگردد از دستت رفت؛ پس زندگى زودگذر را زندگى نخوان، چه چيزى عايد تو شود جز خوشى‌اى كه به مرگت كشاند و اجلت را نزديك سازد؟! پس گويى تو دوستى از دست رفته و سايه‌اى از بين رفته گشته‌اى. پس مى‌بايست خويش را دريابى و جز آن را وانهى و از خداى يارى‌جويى تا ياريت نمايد.

٥٩- هر كه آن گونه نيكى كند كه با او كرده‌اند تنها جبران نموده و آن كه دو چندان جبران كند سپاسمندى نموده و آن كس كه سپاس دارد، بزرگوار است و آن كه بداند هر چه كرده بر خودش كرده انتظار سپاس مردم را نكشد و فزون شدن مهر مردم را نخواهد. پس از ديگرى نخواه كه در آنچه براى خود كرده‌اى و آبرويت را بدان حفظ نموده‌اى، تو را سپاس گزارد و آگاه باش كه نيازمند با خواهش كردن از تو، آبرويش را نگه نمى‌دارد پس تو آبرويت را با نيكى نمودن به او نگهدار.

٦٠- به راستى خداوند به بنده مؤمن با بلا و سختى، لطف نمايد همان طور كه مسافر خانواده‌اش را با سوغاتى مورد لطف قرار دهد.