١٥- خداوند پسرى به او ارزانى داشت و قريش براى تبريك گفتن خدمتش آمده و عرض كردند: اين پهلوان بر تو مبارك باد! امام حسن ٧ فرمود: اين چه سخنى است شايد پهلوان نباشد. جابر عرض كرد: پس يا ابن رسول اللَّه! چه بگوييم؟ حضرت فرمود: هر گاه خداوند به شما پسرى ارزانى داشت و براى عرض مبارك باد رفتيد، بگوييد: سپاسگزار بخشنده اين نوزاده باش و خدا اين بخشيده را بر تو مبارك نمايد و او را به جوانى رساند و از نيكى او تو را برخوردار فرمايد.

١٦- از امام حسن ٧ در باره مردانگى پرسيدند، فرمود: آزمندى مرد نسبت به دين خود و بهسازى مال خود [در سايه پرداخت خمس و زكات‌] و گزاردن حقوق.

١٧- به راستى، بيناترين ديده‌ها آن است در خير نفوذ نمايد و شنواترين گوشها آن است كه تذكّرها را بشنود و از آن بهره‌مند شود و سالم‌ترين دلها آن است كه از شك و شبهه‌ها پاك باشد.

١٨- مردى از امام حسن ٧ خواست تا فكر و خيال او را بخواند. امام حسن ٧ فرمود: مبادا به مدح من پردازى كه من خود را بهتر مى‌شناسم يا مرا دروغگو پندارى كه نظر و عقيده چنين كسى مقبول نباشد، يا از كسى نزد من غيبت كنى. آن مرد عرض كرد: اينك اجازه فرماييد تا مرخص شوم. حضرت فرمود: آرى، هر وقت خواستى برو.

١٩- همانا، هر كه خواهان عبادت است خود را براى انجام آن پاكسازى كند. هر گاه مستحبّات به واجبات آسيب رساند، آنها را ترك كنيد. يقين پناهگاه سلامتى است.

هر كه دورى سفر [قيامت‌] را به ياد آرد خود را آماده نمايد. خردمند به كسى كه از او اندرز خواهد خيانت نكند. ميان شما و موعظه، پرده‌اى از غفلت است. علم و دانش راه عذر جويندگان دانش را بسته است. از هر كه شتابان چيزى خواهند مهلت خواهد و آن را كه مهلت داده‌اند امروز و فردا كند.

٢٠- اى بندگان خدا! تقواى الهى را پيشه خود سازيد و در طلب كوشا باشيد و براى رهايى جديّت نماييد و پيش از انتقام‌هاى عمر برانداز و قطع‌كننده سريع لذّتها، به عمل [صالح‌] بشتابيد؛ زيرا نعمت دنيا پايدار نيست و از آسيب آن ايمنى نيست و از بديهايش محفوظ نتوان بود. دنيا فريبكارى است زودگذر و تكيه‌گاهى است فروريزنده؛