تحف العقول ت حسن زاده - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٣٥٣ - سخنان كوتاهى كه از أمير المؤمنين على

٤٢- مردن آرى، خوارى هرگز! خوددارى آرى، خود باختن و حسرت بردن هرگز! دنيا دو روز است: روزى به زيان توست و روزى به سود توست. روزى كه به سود توست، سرمست مشو و روزى كه به زيان توست، غم مخور؛ زيرا تو در هر دوى آنها آزمايش مى‌شوى! ٤٣- به هر كه خواهى احسان كن تا اسير تو گردد.

٤٤- چاپلوسى و حسد از اخلاق مؤمن نيست مگر در راه تحصيل علم و دانش.

٤٥- پايه‌هاى كفر چهار تاست: دلبستگى، ترسيدن، رنجيدگى و برافروختگى.

٤٦- شكيبايى كليد دريافتن است و كاميابى در اثر شكيبايى است و هر حاجتخواهى را وقتى است كه دست تقدير آن را مى‌جنباند.

٤٧- زبان، ترازويى است كه نادانى آن را سبك كند و خرد آن را سنگين نمايد.

٤٨- هر كه به ناحق آتش دل خود را فرو نشاند، خدا به حقّ، [مزه‌] خوارى را به او بچشاند. به راستى، خدا دشمن چيزى است كه ناپسند مى‌دارد.

٤٩- هر كه از خدا طلب خير كرد سرگردان نشد و هر كه مشورت نمود پشيمان نگشت.

٥٠- سرزمين‌ها در اثر وطن دوستى آبادند.

٥١- سه چيزند كه هر كس بر آنها مواظبت نمايد خوشبخت شود:

چون نعمتى بر تو آشكار گشت خدا را سپاس گوى و چون تأخيرى در روزيت پديد آمد استغفار نما و چون با مشكل و سختى مواجه گشتى بسيار بگوى: «لا حول و لا قوّة إلّا باللَّه».

٥٢- دانش سه گونه باشد: دانش فقه براى دين، دانش پزشكى براى تن و دانش نحو براى زبان [دستور زبان‌].

٥٣- حقّ خدا به هنگام سختى، اظهار رضايت و شكيبايى است و حقّ او به هنگام راحتى، ستايش و سپاسگزارى است.