تحف العقول ت حسن زاده - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ١٩٥ - آدابى كه أمير المؤمنين على

هر گاه بنده خدا در تشهّد آخر نماز واجب بگويد: «أشهد انّ ...» سپس حدثى از او سر بزند، نمازش درست است.

خداوند عزّ و جلّ به عملى سخت‌تر از پياده رفتن به نماز پرستش نشده است. خير را در گردن شتران و سم آنها كه در حال رفت و آمد هستند بجوييد.

همانا «نبيذ» را از آن رو نوشابه ناميدند كه از طائف نزد پيامبر ٦ كشمشى آوردند و حضرت فرمود آن را خيسانده و در آب زمزم كه آبش تلخ بود بريزند تا از تلخى آن كاسته شود؛ پس اگر آب كشمش كهنه شد آن را ننوشيد [كه آن مسكر است‌]. هر گاه مردى برهنه شود شيطان به او مى‌نگرد و در او طمع مى‌نمايد، پس خود را پوشيده داريد. مرد نبايد جامه از ران خود دور سازد و در ميان نشيند.

هر كس چيز بدبويى [مثل سير] خورد از نزديك شدن به مسجد خوددارى نمايد.

لازم است مرد در سجده نماز، قسمت اخير بدن [تهيگاه‌] خود را بالا گيرد.

هر كه قصد غسل كند بايد از دو دست [ذراع‌] خود شروع به شستن نمايد.

هر گاه نماز فرادى مى‌خوانى قرائت و تكبير و تسبيح آن را طورى ادا كن تا خود بشنوى. هر گاه از حالت نماز درآمدى روى خود را به سمت راست برگردان.

از دنيا توشه تقوى برگيريد كه اين بهترين توشه از دنياست. هر كس درد خود را تا سه روز از مردم پنهان سازد و تنها به خدا عرضه نمايد، خدا بر خود لازم مى‌داند او را از آن درد رهايى بخشد. دورترين بنده از خدا كسى است كه تمام تلاشش شكم و زير شكم باشد. مرد نبايد به سفرى برود كه بر دين خود از آن سفر بيم دارد. در دعا چهار چيز را به گوش برسان: صلوات بر محمّد و آل محمّد فرستادن، درخواست بهشت از پروردگارت كردن، به خدا از آتش جهنم پناه بردن و از خدا، حور العين طلبيدن؛ پس چون بنده از نماز فارغ شد بايد بر پيامبر ٦ صلوات فرستد و از خدا درخواست بهشت نمايد و از آتش جهنم به او پناه برد و همسرى با حور العين را از خداوند بخواهد؛ زيرا هر كس بر پيامبر صلوات نفرستد، دعايش برگردد و هر كس از خدا خواستار بهشت شود، بهشت آن درخواست را شنيده‌