تحف العقول ت حسن زاده - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ١٩١ - آدابى كه أمير المؤمنين على

بنگر از كجايش آوردى و به چه وضعى رسيده است.» مرد تا نام خدا را بر زبان نياورده وضو نسازد و پيش از آن كه دست بر آب زند گويد: «به نام خدا، بار الها مرا از توبه‌كاران و پاكان قرار بده» و چون از وضو فارغ گشت گويد: «گواهى مى‌دهم كه خدايى جز خداى يكتاى بى‌انباز نيست و گواهى مى‌دهم همانا محمّد بنده و فرستاده اوست» كه اگر چنين كرد سزاوار آمرزش شود. هر كس با شناخت حقّ نماز، نماز بخواند خداوند او را مورد آمرزش قرار دهد.

مرد نبايد در وقت نماز واجب، نماز مستحبّى بخواند مگر عذرى داشته باشد ليكن در صورت امكان پس گزاردن نماز واجب، نماز مستحبّى را قضا نمايد؛ زيرا خداى عزّ و جلّ مى‌فرمايد: «همان كسانى كه بر نمازشان پايدارند» [سوره معارج (٧٠)، آيه ٢٣] آنان كسانى‌اند كه هر چه نماز در شب از ايشان فوت شود در روز آن را قضا نمايند و هر چه در روز از آنان فوت شود هنگام شب قضا كنند.

نافله را در وقت فريضه قضا نكنيد، نخست به فريضه پردازيد سپس هر چه خواستيد نماز نافله گزاريد. نماز در مكه و مدينه برابر هزار نماز باشد و يك درهم در راه حجّ خرج كردن برابر هزار درهم باشد.

مرد بايد در نمازش خشوع [و حضور قلب‌] داشته باشد؛ زيرا هر كه در نماز خاشع باشد هنگام نمازگزاردن با چيزى بازى نمى‌كند. در نمازهاى دو ركعتى قنوت پيش از ركوع و در ركعت دوم است مگر در نماز جمعه كه دو قنوت دارد، يكى پيش از ركوع ركعت اول و ديگرى پس از ركوع ركعت دوم و قرائت نماز جمعه در ركعت اول پس از سوره حمد، سوره جمعه و در ركعت دوم سوره منافقون است. پس از دو سجده قدرى بنشينيد تا اعضايتان آرام گيرد، آنگاه برخيزيد كه ما چنين مى‌كنيم.

هر گاه يكى از شما شروع به نماز كند دستها را تا برابر سينه بلند نمايد. هر گاه يكى از شما برابر خداوند به نماز ايستد به اندازه لازم بايستد و پشت را راست نگاه دارد و خم نشود. چون يكى از شما از نماز فارغ گشت هر دو دست خود را به سوى آسمان بردارد و راست نگاه دارد.