ارزشمندى از خود بر جاى گذاشته و بسيارى از جوانب اين حقيقت اسلامى را آشكار ساخته‌اند كه در اين ميان مى‌توان به كتاب بسيار ارزشمند استاد شهيد مرتضى مطهرى اشاره كرد،[١] كه با بيانى مستدل و منطقى به دفاع از اين حكم اسلامى و تبيين ابعاد آن پرداخته است. ما در اين نوشتار نه امكان پرداختن همه جانبه به اين موضوع را داريم و نه چنين كارى با هدف اين نوشتار سازگار است؛ بنا براين صرفاً به توضيحى مختصر در باره فلسفه حجاب از ديدگاه اسلام بسنده كرده، خوانندگان عزيز را به مطالعه كتاب‌هاى مربوط ارجاع مى‌دهيم.

اسلام با تشريع حكم حجاب خواسته است كه:[٢]

اولًا، به بهداشت روانى زنان و مردان كمك كند؛ زيرا اگر ميان زن و مرد حريمى وجود نداشته باشد و زنان همه زيبايى‌هاى خود را در منظر مردان قرار دهند، اين كار، از سويى آرامش روحى و روانى مردان را به هم مى‌ريزد و مردان همواره در انديشه اشباع اين عطش روحى و روانى‌اى هستند كه با مشاهده زنان برهنه و بى حجاب پديد مى‌آيد. از سويى ديگر مردان براى ارضاى تقاضاهاى جنسى تحريك‌شده خود، دست به هر كارى خواهند زد و آرامش و امنيت را از زنان خواهند گرفت؛

ثانياً، روابط خانوادگى را استوار كند و از فروپاشى نظام خانواده جلوگيرى نمايد. آزادى جنسى و بى‌حجابى زنان در جامعه، موجب سست‌شدن پايه‌هاى روابط خانوادگى خواهد شد. در آن صورت، زن و مرد به جاى آنكه موجب آرامش و آسايش يكديگر شوند، بيشتر به مثابه دو دشمن و رقيب در برابر ارضاى آزادانه غريزه جنسى جلوه مى‌كنند؛

ثالثاً، شخصيت و كرامت زن را تأمين كند و او را از يك شخصيت ابزارى به شخصيتى مستقل تبديل نمايد؛ زنان بى‌حجاب، در حقيقت خود را به‌عنوان ابزارى براى تأمين نگاه‌هاى آلوده مردان قرار مى‌دهند. زنان بى‌حجاب، براى‌خود به‌عنوان يك انسان، ارزشى قائل نيستند؛ بلكه نهايت ارزش خود را جلب توجه جنسى ديگران مى‌دانند.

رابعاً، حريم اجتماع را از بى‌عفتى و آلودگى‌هاى جنسى نگه‌دارد. اگر حريم اجتماع از نگاه‌ها و روابط آلوده جنسى حفظ شود، در آن صورت بهتر مى‌تواند به هدف خود نائل شود. بى‌حجابى موجب مى‌شود محيط اجتماع كه محيط كار و تلاش است، به محيطى براى ارضاى خواسته‌هاى جنسى و اميال شهوانى تبديل شود.

[١] - مرتضى مطهرى، مجموعه آثار، ج ١٩،( حجاب)

[٢] - براى توضيح بيشتر، بنگريد به: همان، ص ٤٣٣ به بعد