اخلاق اسلامى - ديلمى، احمد؛ آذربايجانى، مسعود - الصفحة ٧٠ - ٤ متعلقات ايمان

ميزان كار آمدى اخلاق اسلامى را ايفا مى‌كند. قرآن كريم نيز پس از ايمان به خداوند و يگانگى او بيشترين تأكيد را بر معاد و چگونگى آن از قبيل ايمان به سؤال در قبر، عذاب در قبر، روز رستاخيز، حسابرسى در قيامت، وجود ميزان براى سنجش اعمال، عبور از صراط و باور به بهشت و دوزخ، دارد. در زير به بعضى آيات و روايات اشاره مى‌شود؛ قرآن‌كريم در اين باره مى‌فرمايد:

كسانى كه ايمان آورده و كسانى كه يهودى و صائبى و مسيحى‌اند، هر كس به خدا و روز بازپسين ايمان آورد و كار نيكو كند، پس نه بيمى برايشان است و نه اندوهگين خواهند شد.[١]

امام صادق ٧ مى‌فرمايد:

ايمان آن است كه آدمى دين حق را به دل بشناسد و به زبان اقرار كند و به اعضاى تن وظايف آن را انجام دهد و به عذاب قبر و منكر و نكير و زنده شدن پس از مرگ و حساب و صراط و ميزان اقرار داشته باشد و اگر بيزارى از دشمنان خداى- عزّ و جلّ- نباشد، ايمانى وجود ندارد.[٢]

در سخن ديگرى از پيامبر خدا ٦ ايمان به بهشت و جهنم نيز دو ركن مهم معاد ضرورى دانسته شده است.[٣] بنابراين ايمان به معاد و اركان اساسى آن از مهم‌ترين پايه‌هاى هدايتگر در اخلاق اسلامى است.

چهار. ايمان به رسالت انبيا و كتب آسمانى: يكى از مبانى بهره‌مندى از تعاليم دينى و رويكرد به دين، به‌ويژه اخلاق اسلامى، باور به عجز و قصور آدمى در شناسايى درست كمال و سعادت خويش و گزينش ابزار و روش‌هاى صحيح براى راهيابى به آن است. به‌حتم كسى كه در اين حقيقت ترديد دارد، نمى‌تواند به رسالت انبيا و محتواى دعوت آنان ايمان و اطمينان داشته باشد و بدون اعتماد و اطمينان، از خيرانديشى هيچ خيرخواهى نمى‌توان بهره جست.

[١] - سوره مائده، آيه ٦٩. همچنين ر. ك: سوره بقره، آيه ٤

[٢] - صدوق: خصال، ص ٦٠٩، ح ٩

[٣] - ر. ك: بيهقى: شعب الايمان، ج ١، ص ٢٥٧، ح ٢٧٨