ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٣ - خطبه آغاز كتاب

چون باور كردن بايد با معرفت به وظيفه باشد و شك و ترديد در ميان نباشد، زيرا با شك و ترديد رغبت و بيم و خضوع و تقرب ميسر نيست چنانچه از مسلط بر عمل و كار از روى يقين ميسر است، خداى عز و جل هم فرموده است (٧٨ سوره ٤٣): «جز كسانى كه گواه بر حق باشند و هم بدانند» گواهى پذيرفته است به خاطر علم بدان، و اگر از روى علم نباشد پذيرفته نيست، كسى كه در حال ترديد و ندانسته و بى‌بصيرت انجام وظيفه كند كارش با خداى جل ذكره باشد اگر خواهد بر او تفضل كند و از او بپذيرد و اگر نه عملش مردود گردد زيرا خدا با او شرط كرده كه وظيفه لازم را از روى علم و بصيرت و يقين انجام دهد تا در شمار آنها نباشد كه خدايشان چنين وصف كرده است (١٢ سوره ٣٢): «برخى مردمند كه خدا را با ترديد مى‌پرستند و اگر خوشى بينند بدان دل بندند و اگر دچار فتنه و امتحان شوند رو برگردانند، دنيا و آخرت آنها در زيان است، اين است زيان آشكار». چون ندانسته و با ترديد وارد دين شده ندانسته و با ترديد هم از دين بيرون رود، عالم معصوم هم فرموده است: «هر كه دانسته به ايمان در آيد در آن بپايد و سودش دهد و هر كه ندانسته در آن در آيد از آن برآيد چنانچه در آن درآيد». و باز فرمود (ع):

«هر كه دين را از روى قرآن و به دستور سنت پيغمبر خدا برگرفته كوه از جايش برود پيش از آنكه ايمان او برود و هر كه دين را از دهان مردم گرفته همان مردمش از دين برگردانند». و فرموده است:

«هر كه امر امامت ما را از قرآن نفهمد فتنه‌ها را زير پا نتواند گذاشت». براى همين است كه بر مردم اين دوره ما كيش‌هاى‌