ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٣٢٥ - باب حدوث اسماء

باب حدوث اسماء

١- امام صادق (ع) فرمود: به راستى خداى تبارك و تعالى يك نامى آفريد به اين اوصاف:

١- آواز حرفى ندارد.

٢- به زبان گفته نشود.

٣- شخصيتش در جسد و كالبدى نيست.

٤- شباهت به چيزى مطلقا ندارد.

٥- هيچ رنگ آميزى در او نيست.

٦- اين سو و آن سو از آن منتفى است و حد و نهايت در آن نيست.

٧- احساس هر متوهم تيز نظرى از آن ممنوع است.

٨- در پرده است و نهان نيست.

اين نام را كلمه تامه مقرر ساخت و از چهار جزء همزمان آن را بپرداخت و سه نام از آن را براى نياز خلق پديدار كرد و يكى را در پرده گذاشت و آن اسمى است مكنون و مخزون، اين نامها كه پديدار شد ظاهرشان الله تبارك و تعالى است، خداى براى هر يك از اين نامهاى سه‌گانه چهار ركن مقرر ساخت كه مى‌شود ١٢ ركن و براى هر ركنى از آنها سى اسم مقرر ساخت كه بدان منسوبند، پس خداست، رحمان، رحيم، ملك، قدوس، خالق، بارى، مصور، حى، قيوم، بى‌چرت و خواب، دانا، آگاه، شنوا، بينا، حكيم، عزيز، جبار، متكبر، علىّ، و عظيم، مقتدر، قادر، سلام، مؤمن، مهيمن، [بارى‌]،