ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٣٢١ - تعريفات و قواعد

(كليات گفتار در باره صفات ذات و صفات فعل)

تعريفات و قواعد:

١- وصف خدا به مركب از دو چيزى كه موجود باشند، نشانه صفت فعل است.

مثال- تو در عالم در باره خدا ثابت مى‌كنى ما يريد و ما لا يريد- آنچه اراده كند و اراده نكند، ما يرضاه و ما يسخطه- آنچه خشنودش كند و آنچه به خشمش آرد، آنچه دوست دارد و آنچه دشمن دارد، اينها همه صفات فعل باشند و اگر اراده هم مانند علم و قدرت صفت ذات بود، وجود ما لا يريد اين صفت را نقض مى‌كرد و موجب بروز اختلال در ذات حق مى‌شد، اگر (ما يحب) صفت ذات بود (ما يبغض) نقض آن بود، نبينى كه در عالم هستى چيزى درك نكنيم كه بر او صادق آيد خدا او را نمى‌داند يا بر او قدرت ندارد.

٢- صفات ذات خدا كه ازلى هستند در عالم هستى زمينه مخالف ندارند، ما هرگز خدا را وصف نكنيم به اينكه: قدرت دارد، عجز دارد (يعنى دو جمله ما يقدر و ما لا يقدر عليه) صادق نباشد يا اينكه علم دارد و جهل و سفه دارد و حكمت دارد و خطاء دارد، عزت دارد و ذلت دارد، يعنى اين جمله‌ها: (ما يعلم و مالا يعلم ما احكم خلقه و مالم يحكم خلقه يعز و لا يعز) هيچ كدام صادق نباشند ولى صحيح باشد كه گفته شود:

الف- دوست دارد خدا هر كه اطاعت او كند و دشمن دارد