ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٣١٩ - باب اراده و بيان اينكه اراده از صفات فعل است و بيان سائر صفات فعل

بودم كه عمرو بن عبيد خدمت آن حضرت رسيد و به او گفت:

قربانت، قول خداى تبارك و تعالى (٨٤ سوره ٢٠): «هر كه خشم من بر او ريزد محققا در افتد» بفرمائيد اين خشم چيست؟ امام فرمود:

آن كيفر است اى عمرو، مطلب حق اين است كه هر كه معتقد باشد خدا از وضعى به وضع ديگر در آيد او را به صفت مخلوق وصف كرده و به راستى چيزى خدا را تكان ندهد تا او را دگرگونه نمايد.

٦- هشام بن حكم در ضمن حديث زنديقى كه از امام صادق (ع) پرسش كرد گويد: در ضمن از آن حضرت پرسيد: او خشنودى و خشم دارد؟ امام فرمود: آرى ولى نه از جنس آنچه در مخلوق باشد، چون رضايت وقتى به مخلوقى گرايد او را از حالى به حالى بگرداند، زيرا مخلوق تهى و ساختگى و درآميخته است و نفوذ پذير است و خالق ما از چيزى نفوذ نپذيرد زيرا يگانه است، ذاتش يكتا و صفتش يكتا است، رضاى او پاداش دادن او است و خشمش كيفر كردن او، بى‌آنكه چيزى در او تأثير كند و او را به هيجان آرد و از حالى به حالى بگرداند، زيرا اين از صفات مخلوق درمانده و نيازمند است.

٧- امام صادق (ع) فرمود: مشيت پديد شده است.