ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٥٧ - باب كون و مكان

٣- عبد الرحمن بن ابى نجران گويد: به امام باقر (ع) نوشتم يا زبانى گفتم: خدا مرا قربانت كند، ما مى‌پرستيم بخشاينده مهربان يگانه، يكتاى بى‌نياز را، امام فرمود: هر كه اسم را پرستد نه مسماى به اسماء را مشرك است و كافر و منكر و چيزى را نپرستيده بلكه من مى‌پرستم خداى يگانه، يكتاى بى‌نياز را كه به اين اسماء ناميده شده است نه خود اسماء را زيرا اسماء اوصافى هستند كه خود را بدانها ستوده.

باب كون و مكان‌

١- نافع بن ازرق از امام باقر (ع) پرسيد و گفت: به من خبر بده از اينكه خدا از چه زمانى بوده است؟ فرمود: از چه زمانى نبوده كه من به تو خبر دهم از چه زمانى بوده، منزه باد آن كه هميشه بوده و هميشه خواهد بود، تنها است بى‌نياز است و همسر و فرزند نگيرد.

٢- احمد بن محمد بن ابى نصر گويد: مردى از ما وراء نهر بلخ حضور امام رضا (ع) آمد و گفت: من از شما مسأله‌اى پرسم اگر جواب مرا چنانچه مى‌دانم بگوئى معتقد به امامتت مى‌شوم.

امام فرمود: بپرس هر چه خواهى، گفت: به من بگو پروردگار تو از كى بوده، و چگونه بوده و بر چه تكيه دارد؟