ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٥٩ - باب كون و مكان

امام (ع) فرمود: به راستى خداى تبارك و تعالى مكان را در لا مكان آفريده و در بى‌كيفيتى كيفيت را پديد آورده و به نيروى خود تكيه دارد، آن مرد برخاست و سر آن حضرت را بوسيد و گفت: گواهم كه شايسته پرستشى جز خدا نيست، و محمد (ص) رسول خدا است و على وصى رسول خدا است و پس از او سرپرست آنچه را كه رسول خدا (ص) سرپرستى مى‌كرد، و گواهم كه شما امامان راستگو هستيد و شخص شما جانشين پس از آنهائيد.

٣- مردى حضور امام باقر (ع) آمد و گفت: به من خبر ده كه پروردگارت از كى بوده است؟ فرمود: واى بر تو، نسبت به چيزى كه نبوده گويند از كى بود شده، به راستى پروردگارم- تبارك و تعالى- بوده است و هميشه بوده است زنده و بى‌چگونگى، براى او بود شد، نيست و بودن او را چطور بودن نباشد، مكانى ندارد، در چيزى قرار ندارد و بر چيزى هم نيست، براى موقعيت خود جايى پديدار نكرده و پس از بوجود آوردن همه چيز نيروى جديدى نيافته و پيش از آفرينش آنها ناتوان نبوده و پيش از پديدار كردن مخلوق هراسى نداشته، به چيزى كه توان نامش برد مانند نيست، پيش از آنكه دست به آفرينش زند از ملك و سلطنت تهيدست نبوده و پس از رفتن همه چيز هم تهيدست نباشد، هميشه بى‌پيوست زندگى به او به ذات خود زنده است و ملك است و توانا است پيش از آنكه چيزى پديد آرد و ملك جبارى است پس از پديد آوردن جهان هستى، بودنش را چگونگى و رنگى نيست، جاى ندارد و مرزى ندارد، بوسيله شباهت به چيزى شناخته نشود. هر چه‌