پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٨٠ - در شعب ابو طالب

قريش با بنى هاشم آغاز گرديد.

مسلمانان و بنى هاشم در جهت حمايت بيشتر از رسول خدا (ص)، در شعب ابو طالب گرد آمده تا در اين خصوص راهكارهايى را تدارك ببينند، زيرا در آن‌جا براى رويارويى با هرگونه حركت تهاجمى قريش، امكان ايجاد خطوط دفاعى وجود داشت‌[١]

ابو طالب عليه السّلام جهت احتياط هرچه بيشتر و علاقمندى به حفظ جان رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم، از فرزندش على درخواست مى‌كرد براى حفاظت از وجود مقدس پيامبر اكرم از ترور و يا شبيخون از ناحيه دشمنان بيرون شعب‌[٢]، شب‌ها در بستر رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم بخوابد و على عليه السّلام به سرعت فرمان پدر را جامه عمل پوشاند و جان خود را براى حفاظت از رسالت و پيامبر بر طبق اخلاص نهاد و در بستر رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم مى‌خوابيد.

على عليه السّلام در به خطر انداختن جان خويش بدين مقدار اكتفا نكرد، بلكه جهت تهيه غذا براى محاصره‌شدگان، مخفيانه از شعب به مكه مى‌رفت. چون افراد موجود در شعب گاهى از فرط گرسنگى مجبور به خوردن گياهان زمين مى‌شدند.

در آن شرايط دشوار جز فردى بيباك و نترس و بى‌پروا كه مفهوم رسالت را درك كرده و تا پاى جان به رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم عشق و محبّت مى‌ورزيد، كسى قادر بر چنين كارى نبود و چنان شخصى مى‌توانست تنها على بن ابى طالب باشد كه بخشى از عنفوان جوانى خويش را در شعب سپرى كرد به گونه‌اى كه هفده ساله وارد شعب و در بيست سالگى از آن خارج شد و اين خود تجربه‌

[١] . سيره ابن هشام ١/ ٣٥٠، اعلام الورى ١/ ١٢٥.

[٢] . شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد ١٣/ ٢٥٦.