پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٥ - بخش دوم نمايى از شخصيت امام على بن ابى طالب عليه السلام

رسالت و انقلاب، از جنبه‌هاى جديد دينى بهره بگيرد.[١]

استاد هاشم معروف مى‌نويسد: شخصيّت امام على بن ابى طالب واقعيتى تاريخى بود كه از ولادت تا شهادت، با طبيعت و آداب و رسوم مردم، بيگانه بود، آن بزرگوار در خانه كعبه ديده به جهان گشود ... ولادت آن بزرگ مرد در آن مكان مقدس حادثه‌اى تاريخى تلقى مى‌شد كه تا آن روز براى هيچ كس اتفاق نيفتاده بود و پس از آن نيز براى كسى رخ نداد. امام على عليه السّلام در خانه خدا پا به عرصه وجود نهاد و در خانه خدا فرشته شهادت را در آغوش كشيد ...

وى مى‌افزايد: آن‌چه براى امام على رخ داد، براى ديگران اتفاق نيفتاد.

جمعى كه ايمانشان در سطح ايمان شيعيان و دوستدارانش نبود، وى را از برجسته‌ترين انديشمندان و نوابغ روزگار به شمار آوردند و آنان كه در دوستى و محبتش ميانه‌روى اتخاذ كردند، او را در كنار پيامبران و فرستادگان الهى قرار دادند و آن دسته كه در حقش غلوّ كردند وى را تا پايه خدايى بالا بردند.[٢]

[١] . نقد السياسه، الدولة و الدين، برهان غليون ٧٨، چاپ دوم ١٩٩٣، المؤسسة العربية للدراسات و النشر.

[٢] . سيرة الائمة الاثنى عشر ١/ ١٤١ ١٤٢-