پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٨٩ - مأموريتهاى پس از ليلة المبيت

آن بزرگوار توانست مأموريت خويش را به شكلى كامل به انجام رساند كه در مقام اجرا و پياده كردن آن در سطح بسيار بالايى از دقت و آگاهى قرار داشت.

در برابر امام عليه السّلام مسئوليت‌هاى ديگرى نيز وجود داشت كه از عهده كسى جز او ساخته نبود از جمله: برگرداندن امانت‌هايى كه نزد رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم بود صاحبان آن‌ها- كه بيشتر آن‌ها مشرك بودند- به دليل امانتدارى و اخلاص پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم به آن بزرگوار اعتماد داشتند. زيرا پيامبر ميان قريش به راست گويى و امانتدارى معروف بود هم‌چنين عرب‌هايى كه در موسم حج به آن ديار مى‌آمدند زر و زيور و دارايى خويش را نزد آن حضرت به امانت سپرده بودند و رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم هيچ‌گاه بر خلاف تعهدات خود عمل نمى‌كرد و در امانت‌هاى خويش خيانت نمى‌ورزيد هرچند شرايط موجود دشوار مى‌نمود و در آن لحظات زودگذرى كه انسان عاقل را مات و مبهوت مى‌ساخت و خطرات، وجود مقدس پيامبر را تهديد مى‌كرد حضرت فراموش نكرد آن مأموريت را به فردى بسپارد كه به بهترين شكل ممكن آن را به انجام رساند و چنان شخصى جز على عليه السّلام نبود چرا كه آن حضرت به امور مربوط به رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم و امانت سپردگان و دارايى آن‌ها، آشناتر از همه و از قدرت و توان فوق‌العاده‌اى برخوردار بود.

بدين ترتيب، على عليه السّلام امانت‌ها را به صاحبان آن‌ها رساند و سپس در مسجد الحرام با صداى بلند اعلام كرد: «مردم! آيا كسى هست كه امانتش به وى باز گردانده نشده باشد؟ آيا كسى هست كه سفارشى داشته باشد؟ آيا كسى هست كه از پيامبر طلبى داشته باشد؟» و چون كسى حاضر نشد، رهسپار مدينه شد و به رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم پيوست. على بن ابى طالب صلّى اللّه عليه و اله و سلم بعد از (هجرت) پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم تنها سه روز در مكه درنگ كرد.[١]

[١] . مناقب ابن شهر آشوب ٢/ ٥٨، مروج الذهب مسعودى ٢/ ٢٨٥.