پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٧٢ - نخستين نماز جماعت در اسلام

به گونه‌اى كه هيچ‌گاه او را چنان خندان نديده بودم كه دندان‌هاى نواجدش پديدار شود و سپس فرمود:

خدايا! سراغ ندارم بنده‌اى غير از پيامبر اين امّت، قبل از من تو را پرستيده باشد.[١]

در تفسير اين فرموده خداى متعال‌

وَ ارْكَعُوا مَعَ الرَّاكِعِينَ‌؛[٢]

با ركوع‌كنندگان ركوع نماييد.

از ابن عباس روايت شده گفت: اين آيه شريف در شأن رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم و على بن ابى طالب عليه السّلام نازل گشته و اين دو بزرگوار نخستين نمازگزاران و ركوع‌كنندگان بودند.[٣]

از انس بن مالك منقول است كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم فرمود:

فرشتگان بر من و على هفت بار درود فرستادند، زيرا از كسى جز من و على گواهى به لا اله الّا اللّه و أن محمدا عبده و رسوله به آسمان بالا نرفته بود.[٤]

نخستين نماز جماعت در اسلام‌

رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم در آغاز بعثت هرگاه آهنگ نماز گزاردن مى‌كرد نهانى به درّه‌هاى مكه مى‌رفت و على را نيز با خود مى‌برد و هر اندازه مى‌خواستند نماز مى‌گزاردند. روزى از نماز كه فراغت يافتند به جايگاه خود بازگشتند و درنگى كردند تا دور از چشم ابو طالب و ديگر عموها و بستگان به نماز بپردازند، كه ابو طالب بر آنان گذر كرد و از رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم پرسيد: آيينى كه بدان‌

[١] . تاريخ دمشق ١/ ٤٩، حديث ٨٨.

[٢] . بقره/ ٤٣.

[٣] . شواهد التنزيل حسكانى ١/ ٨٥.

[٤] . مناقب ابن مغازلى ١٤، حديث ١٩، نظير اين مطلب را شيخ مفيد در ارشاد ٣٠ فصل ١، باب ٢ آورده و ابن اثير در اسد الغابه ٤/ ١٨ مانندش را روايت كرده است.