پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٧٠ - نخستين گرونده به رسول خدا صلى الله عليه و اله و سلم

جمعى از ياران رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم نزد آن بزرگوار بوديم، حضرت دست مبارك خود را بر شانه على بن ابى طالب زد و فرمود: «اى على! تو از ميان مسلمانان نخستين كسى هستى كه به اسلام گرويدى و اولين فرد از مؤمنان هستى كه به خدا ايمان آوردى و نسبت تو به من همچون نسبت هارون به موسى است، آن كس كه ادعاى دوستى مرا بكند ولى بغض و كينه تو را در دل داشته باشد، در ادعايش دروغگوست.»[١]

بنابراين، به اتفاق همه تاريخ‌نگاران امير مؤمنان عليه السّلام نخستين اسلام آورنده است،[٢] تنها در ميزان سنّ مبارك آن حضرت به هنگام اعلان اسلامش به اختلاف پرداخته‌اند، امّا هرگاه پى برديم آن بزرگوار تا زمانى كه به اسلام گرويد و ايمان آورد، لحظه‌اى به كفر و شرك آلوده نشد، غور و بررسى پيرامون تعيين سنّ امام به هنگام اسلام آوردن سودى ندارد، خود آن حضرت فرمود:

من بر فطرت توحيد چشم به جهان گشودم.

ازاين‌رو، محدثان هرگاه از آن حضرت ياد مى‌كنند جهت ارج و احترام به اين فضيلت به اتفاق، جمله «على كرّم اللّه وجهه» را به كار مى‌برند، بدين ترتيب، با پرورش امام عليه السّلام در دامان رسالت كه به دست نبوّت تغذيه معنوى شد و اخلاق بلند و پسنديده نبوى او را پيراسته گرداند، اسلام در ژرفاى قلبش جايگزين گشت.

استاد عقّاد آن‌گاه كه از امام عليه السّلام سخن مى‌گويد اظهار مى‌دارد: اگر ما به‌

[١] . فصول المهمه ابن صبّاغ مالكى ١٢٦، تاريخ دمشق ابن عساكر ١/ ٣٣١، حديث ٤٠١.

[٢] . از جمله منابع روايتى كه على بن ابى طالب را نخستين اسلام آورنده دانسته است مى‌توان به سنن بيهقى ٦/ ٢٠٦، مسند ابو حنيفه، شماره ٣٦٨ ص ١٧٣، تاريخ طبرى ٢/ ٥٥ چاپ مؤسسه أعلمى، كامل ٢/ ٥٧، اسد الغابه ٤/ ١٦، تاريخ ابن خلدون ٣/ ٧١٥، بدء الوحى و السيرة النبويه ١/ ٢٦٢، سيره حلبى ١/ ٤٣٢، مروج الذهب ٢/ ٢٨٣، عيون الأثر ١/ ٩٢، اصابه ٢/ ٥٠٧.