پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٤١ - دعا و نيايش على عليه السلام

خط بطلان مى‌كشيد، ديگرى اخلاق خلفا كه رسيدن به حكومت را به هر وسيله ممكن، مشروع و قانونى مى‌دانستند به همين دليل على عليه السّلام نسبت به حكومت، رغبت نشان نداد ولى ديگران براى دست‌يابى به آن، از هيچ تلاشى فرو نگذاردند.[١]

دعا و نيايش على عليه السّلام‌

قرآن كريم كه باب دعا را گشود و خطاب به رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم فرمود: قُلْ ما يَعْبَؤُا بِكُمْ رَبِّي لَوْ لا دُعاؤُكُمْ‌؛ بگو: اگر دعاى شما نباشد خداوند به شما عنايتى نخواهد داشت. امام على عليه السّلام نيز مانند ساير ائمه عليهم السّلام به دعا و نيايش توجه و عنايت خاصى داشت، دعاهاى حضرت در مجموعه‌اى به نام صحيفه علويه گرد آورى شده كه از بارزترين دعاهاى معروف آن بزرگوار مى‌توان دعاى كميل، دعاى صباح و مناجات شعبانيّه را نام برد و اكنون به فرازهايى از نيايش منظومى از آن شخصيت گرانمايه اشاره‌اى گذرا داريم كه در آن عرضه مى‌دارد:

[١] . معجم موضوعى نهج البلاغه ٢٨٢- ٣٥٦ و ١٩٤- ٢١٤ و ١٥٢- ١٦٩ و ٣٧٤- ٣٧٩ و تصنيف غرر الحكم بخش اخلاقى ٢٠٥- ٣٢٣ و ١٢٧- ١٤٧.