پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٣٨ - عبادات و واجبات

فرمود:

نخستين چيزى كه براى خدا بر شما واجب است شكر و سپاس نعمت‌ها و كسب رضايت اوست، خوش به حال آنان كه همواره خدا را اطاعت كنند و به انجام دستورات وى شتاب كنند و به انجام كارهاى نيك بر يكديگر پيشى گيرند اگر كوتاهى كرديد، مبادا در انجام عبادات كوتاهى كنيد! اگر قرار باشد مستحبات به انجام واجبات آسيب وارد آورند، ارزشى ندارند، هيچ عبادتى به پايه انجام واجبات نمى‌رسد.

امير مؤمنان عليه السّلام به بيان فلسفه بخشى از احكام اسلامى توجه مبذول داشته و فرموده است:

خداوند، ايمان را به جهت تطهير دل از شرك واجب فرمود و نماز را براى پاك شدن از كبر و نخوت، زكات را سبب روزى، روزه را آزمونى براى اخلاص بندگان، حج را وسيله نزديكى مسلمانان با يكديگر، جهاد را براى سربلندى اسلام، امر به معروف را به جهت اصلاح توده مردم، نهى از منكر را براى بازداشتن بى‌خردان، صله رحم را براى كثرت جمعيّت، قصاص را براى حفاظت خون‌ها، اجراى حدود را براى بزرگداشت محرمات الهى و ترك شرب خمر را براى حفظ و سلامت عقل، دورى از دزدى را براى حفظ عفّت دست‌ها، ترك زنا را براى حفظ نسل‌ها، ترك لواط را به جهت افزايش نسل، شهادت و گواهى را براى اظهار حق در برابر انكارها، ترك دروغ را به جهت احترام راستى، و اسلام را به عنوان مصونيّت از ترس و بيم، امامت را براى نظام امت، و طاعت و فرمانبردارى (از ولىّ أمر مسلمانان را) براى تعظيم مقام پيشوايى قرار داد.

و نيز فرمود:

«زكاة البدن الجهاد و الصيام، و زيارة بيت اللّه أمن من عذاب جهنم»؛

زكات بدن، جهاد و روزه و زيارت خانه كعبه، مصونيت از عذاب دوزخ است. و