پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٢٩ - رهبرى الهى

امام عليه السّلام زهد و شجاعت و تواضع و فروتنى پيامبران و نظارت الهى بر آنان و تربيت آن‌ها به وسيله آزمايش و گرفتارى و اذيت و آزارى را كه در راه خدا ديدند، به تصوير كشيده و به بيان وظايف آنان پرداخته است وظايف و مسئوليت‌هايى كه در تبليغ و دعوت به سوى خدا و مژده و بيم دادن و اقامه حكم الهى در زمين و هدايت و ارشاد مردم با رهايى آنان از بند جهل و گمراهى و مبارزه با دشمنان خدا تجسّم داشت.

روند هدايت الهى طى روزگاران تا قيامت ادامه خواهد داشت و زمين از حجت خدا خالى نخواهد ماند يا آشكار است و شناخته شده و يا بيمناك و پنهان، تا حجت‌هاى الهى و نشانه‌هاى او به تباهى نگرايد ... با پايان يافتن نبوّت به وجود مقدس خاتم الانبياء صلّى اللّه عليه و اله و سلم مسئوليت هدايت و ارشاد مردم به عترت پاك پيامبر كه برترين عترت‌هايند، موكول گرديد. آنان كه اگر سخن گويند به راستى سخن گويند و اگر سكوت كنند، كسى بر آنان پيشى نگيرد، شجره نبوّت و خاستگاه رسالت و جايگاه آمد و شد فرشتگان و معادن علم و دانش و چشمه‌هاى حكمت‌اند و در پيشگاه خدا از پرارج‌ترين مقام و رتبه برخوردارند.

خداوند به وسيله آنان حجت‌ها و نشانه‌هاى آشكار خود را حفظ مى‌كند ...

به وسيله آنان كتاب الهى دانسته مى‌شود و آنان به وسيله قرآن شناخته مى‌شوند، آيات كريمه‌اى در حق آنان نازل شده است و گنج‌هاى علوم خداى رحمان و راسخان در علم و دانش‌اند.

حلم و بردبارى آنان حاكى از علم و دانش آن‌ها و ظاهرشان گوياى باطن آنان و سكوتشان حاكى از حكمت منطق آن‌هاست. هرگز با حق مخالفت نمى‌ورزند و در آن اختلاف ندارند، پايه و اركان اسلام‌اند و پناهگاه تمسّك مردم‌اند به وسيله آنان حق به نصاب خود رسيد و باطل ريشه‌كن گرديد، اساس دين و اركان يقين‌اند، غلّوكننده بايد به سوى آنان باز گردد، و عقب‌