پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٢١ - با نهج البلاغه

اللئالى» همت گمارده و كتاب «وقعة صفين» از نصر بن مزاحم شامل مجموعه‌اى از خطبه‌ها و نامه‌هاى امير المؤمنين عليه السّلام است و «صحيفه علويه» مجموعه دعاهايى است كه از وجود مقدس امير المؤمنين عليه السّلام به جاى مانده است.

با نهج البلاغه‌

اگر قرآن كريم، معجزه نبوت به شمار مى‌آيد، «نهج البلاغه» نيز معجزه امامت است. نهال خرد و انديشه بزرگى كه به شيوه علوى تجلّى يافته و در تمام عبارات و جاى جاى نهج البلاغه به وضوح ديده مى‌شود، از ناحيه پيامبر عظيم الشأن اسلام با الهام از وحى الهى ريشه دوانيده است. در هر موضوعى كه امام عليه السّلام از آن دم مى‌زند پيشاپيش آن نور خدا را پرتوافكن و هدايت رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم را روشنى بخش راه آن مى‌بينيد.[١]

به گفته سيد رضى: امير المؤمنين عليه السّلام سرچشمه فصاحت و خاستگاه بلاغت است، نهان‌هاى بلاغت از ناحيه آن حضرت پديدار و قوانينش از آن بزرگوار گرفته شده است هر خطيبى از شيوه و روش آن امام همام پيروى كرده و هر واعظ بليغى از سخن او كمك گرفته است، با اين همه، كسى نتوانسته به بلاغت آن شخصيت گرانمايه دست يابد، زيرا سخنش نمونه‌اى از علم الهى است و از آن بوى خوش سخن پيامبر به مشام مى‌رسد.

[١] . حياة امير المؤمنين فى عهد النبىّ ٤٠٢، تأليف محمد صادق صدر.