پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣١٧ - مراسم دفن و سوگوارى

جايگاه برادرت رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم پيوستى و از دست او سيراب گشتى.

از خدا مسئلت دارم بر ما منّت نهد تا توفيق پيروى‌ات را بيابيم و به شيوه‌ات عمل كنيم، با دوستانت دوستى و با دشمنانت دشمنى ورزيم و خداوند ما را در جمع دوستدارانت محشور گرداند، تو به موهبتى دست يافتى كه هيچ كس بدان نرسيد و به مقامى رسيدى كه كسى بدان نائل نگشت، در كنار برادرت رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم در راه خدا جانانه به مبارزه و جهاد پرداختى و دين خدا را آن‌گونه كه شايسته بود استوار ساختى به نحوى كه سنّت‌هاى الهى را بپا داشتى و فتنه و آشوب‌ها را از ميان برداشتى، اسلام بدين وسيله استوار و پابرجا گشت و ايمان سامان گرفت، برترين درود و سلام‌هايم بر تو باد.

و سپس افزود:

خداوند جايگاهت را ارج و عظمت بخشيد، تو نزديك‌ترين خويشاوند رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم بودى، قبل از ديگران اسلام آوردى و ايمانت از همه برتر و در شجاعت سرآمد همگان بودى، و بيش از همه براى مبارزه در راه خدا از جان خويش مايه گذاشتى، در اعمال نيك، بيش از ديگران سهيم بودى، خداوند ما را از اجر و پاداشى كه بايد به واسطه تو نصيبمان شود، محروم نسازد.

به خدا سوگند! زندگى‌ات كليدهاى خير و قفل‌هاى شرّ بود، ولى فقدان تو، كليد هر شرارت و قفل هر خير و نيكى است اگر مردم به سخنت گوش سپرده بودند، نعمت‌هاى خدا از هرسو به آنان رو مى‌آورد ولى قدر تو را نشناختند و دنيا را بر آخرت ترجيح دادند.[١]

[١] . بحار الانوار ٤٢/ ٢٩٥.