پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٨٦ - معاويه و آمادگى نبرد با امام عليه السلام

معاويه و عمرو عاص جهت برابرى با امام عليه السّلام و وضعيت موجود، به طراحى و نقشه‌كشى پرداختند و براى ادامه اين روند خصمانه و آميخته با ستم و خيانت و سركشى، با يكديگر به توافق رسيدند. زيرا جز از طريق جنگ و مبارزه با امام عليه السّلام وارث قانونى پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم و پرچمدار حق و عدالت، راهى براى رسيدن به اهداف و مقاصد خود نمى‌ديدند. اين دو، در نهايت به يك نتيجه رسيدند زيرا هردو با دست برداشتن از پشتيبانى عثمان در اين طرح و نقشه بودند كه براى تحريك احساسات و اذهان انبوه مردم ناآگاه، به شعار پيراهن عثمان متوسل شوند، به همين دليل مردم پس از وارد شدن نعمان بن بشير به گريه و زارى پرداختند به گونه‌اى كه روح حقد و كينه‌توزى و نارضايتى در آن‌ها راه يافت و جهل و نادانى را بر هدايت حق، ترجيح دادند.[١]

عمرو عاص براى تحريك مردم شام، جهت حمايت و پشتيبانى از معاويه و بسيج آن‌ها براى جنگ و مبارزه، پيشنهاد كرد شرحبيل بن سمط كندى، به عنوان نخستين فرد تحريك‌كننده وارد عمل شود، زيرا عمرو از عبادت و ارج و مقام شرحبيل نزد قبايل شام اطلاع داشت از سويى در مورد نارضايتى و عدم تمايل وى به «جرير» فرستاده امام نزد معاويه نيز آگاه بود. شرحبيل فردى بود كه چندان در پى روشن شدن حقايق از منابع آن‌ها برنمى‌آمد. بدين ترتيب، وى را فريفتند و او نيز فعاليت خود را آغاز كرد و از معاويه خواست تا به خون‌خواهى عثمان بن عفّان قيام كند و خود، براى بسيج مردم جهت جنگ و نبرد، دست به تلاش زد.[٢]

[١] . وقعة صفين ٣٧، كامل ابن اثير ٣/ ٢٧٧.

[٢] . وقعة صفين ٤٦.