پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٧ - بخش نخست امام على بن ابى طالب عليه السلام در يك نگاه

بدين ترتيب، فعّاليت نيروهاى آزمند و فرصت‌طلبى كه پايگاه‌هاى سياسى و اجتماعى و اقتصادى خود را از دست داده بودند بر ضدّ امام عليه السّلام آغاز گرديد و عناصرى كه تا ديروز به شكلى در كشتن عثمان و تحريك مردم بر ضدّ او شركت داشتند، با يكديگر همدست شده و با سر دادن شعار خونخواهى عثمان، سياست حكيمانه و بى‌آلايش حضرت را به باد انتقاد گرفتند و در اين راستا، گروهى از هوادارانش پيمان شكستند و گروهى از دين بيرون رفتند و جمعى از اطاعت حق سر بر تافتند و اكنون اين امام عليه السّلام بود كه پس از مبارزه‌اى مرارتبار، در شب قدر سال چهل هجرت نبوى در محراب عبادتش در مسجد كوفه به شهادت رسيد و محاسن وى به خون مباركش رنگين شد و با پايدارى در راه اجراى ارزش‌هاى بى‌مانند اسلام و استقامت در مسير حق آشكار و جهاد و مبارزه در طريق تحكيم پايه‌ها و اركان دين، با شهادت خود، به رستگارى دست يافت كه مى‌توان آن را خروش ارزش‌هاى الهى بر ضدّ ارزش‌هاى جاهلى در كلّيه ابعاد آن به شمار آورد.

اى امير مؤمنان! اى پيشواى نكوسيرتان، درود بر تو در آن روز كه ديده به جهان گشودى و روزى كه در دامان رسالت پرورش يافتى و آن روز كه در جهت به اهتزاز درآمدن پرچم اسلام، جهاد و مبارزه نمودى و روزى كه صبر و بردبارى پيشه كردى و آن روز كه با تو دست بيعت دادند و تو را به حكميّت كشاندند و روزى كه پرده از چنگ و دندان جاهليّتى فرو افكندى كه خود را با شعار اسلام نهان كرده بود و آن روز كه به فيض شهادت نايل گشتى و با خون پاك خود درخت سر برافراشته اسلام را آبيارى نمودى و روزى كه برانگيخته مى‌شوى و نشان رستگارى را در بهشت برين با خود همراه دارى.