پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٦٧ - نافرمانى عايشه

نافرمانى عايشه‌

موضع عايشه در قبال عثمان شگفت‌انگيز و متناقض و در شأن زنى كه افتخار همسرى رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم را داشته باشد، نبود. وى در مورد عثمان همواره مى‌گفت: «اين پير احمق را بكشيد»[١] و مردم را به سرپيچى از عثمان و كشتن او تحريك مى‌كرد. در بحبوحه‌اى كه شورشيان، خانه عثمان را در محاصره داشتند عايشه از مدينه آهنگ مكه كرده بود و انتظار داشت كار عثمان به سرعت پايان پذيرد و طلحه به خلافت برسد و قدرت را به دست گيرد. ولى زمانى كه متوجه شد پس از بيعت مردم با على عليه السّلام، زمام خلافت در دست آن حضرت قرار گرفته، با اين‌كه تصميم گرفته بود به مدينه بازگردد، راه خود را به سمت مكه ادامه داد[٢] و با اعلان حزن و اندوه خود بر اين ماجرا، به خون‌خواهى عثمان پرداخت. به او گفته شد: شما كه خود، مردم را به كشتن عثمان تحريك مى‌كردى، وى با تراشيدن بهانه‌اى واهى و پوچ، پاسخ داد: او را توبه داده‌اند و سپس كشته‌اند[٣]، گويى او ناظر بر كشته شدن عثمان بوده است.

عايشه با سخنانى در مكه كه طى آن پيروانش را به جنگ تحريك كرد، بر ضد امام على عليه السّلام اعلان جنگ نمود[٤]، وى در پى توسعه جبهه خويش بر ضد امام عليه السّلام برآمد. ازاين‌رو، تلاش كرد تا ديگر همسران رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم را بفريبد و آن‌ها را در جنگ خود بر ضد امام عليه السّلام با خود همراه سازد، ولى آنان بدو پاسخ مثبت ندادند.

[١] . شرح ابن ابى الحديد ٦/ ٢١٥، كشف الغمه ٣/ ٣٢٣.

[٢] . كامل ابن اثير ٣/ ٢٠٦

[٣] . همان.

[٤] . تاريخ طبرى ٣/ ٤٧٤.