پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٤٩ - حكومت امام عليه السلام و دشوارىهاى راه

نگران بودند و به مجرّد اين‌كه اطمينان يافتند امام عليه السّلام به طور جدّى به اين كارها خواهد پرداخت، در برابر حكومت آن حضرت دست به فتنه‌انگيزى و آشوب زدند تا آن‌جا كه طلحه و زبير نزد امام عليه السّلام آمده و ضمن اعتراض به اين برنامه‌ها اظهار داشتند: ما خويشاوند رسول خداييم و سابقه جهاد و مبارزه داريم، ولى شما سهميه ما را از بيت المال مساوى با ديگران پرداخت نمودى در صورتى كه عمر و عثمان ما را با ديگران مساوى نمى‌دانستند و بر آن‌ها برترى مى‌دادند.

امام عليه السّلام در پاسخ فرمود: اكنون اين كتاب الهى و اين شما، در آن بنگريد هر گونه حقى را براى شما قائل است بستانيد، گفتند: ما در اسلام سابقه جهاد داريم!

فرمود: سابقه شما از من بيشتر است؟

گفتند: خير، ما خويشاوندان رسول خداييم!

حضرت فرمود: آيا از من به پيامبر نزديك‌تريد؟

گفتند: خير، ولى ما اهل جهاد و مبارزه‌ايم!

امام عليه السّلام فرمود: بالاتر از جهاد و مبارزه من؟

گفتند: خير،

امام عليه السّلام فرمود: به خدا سوگند! سهميه من و غلامم از اين اموال به يك اندازه است.[١]

[١] . بحار الانوار ٤١/ ١١٦.