پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٢٧ - بخش چهارم امام عليه السلام در دوران عثمان

بخش چهارم امام عليه السّلام در دوران عثمان‌[١]

امير المؤمنين عليه السّلام خود، دوران عثمان را چنين توصيف مى‌كند:

«إلى أن قام ثالث القوم نافجا حضنيه بين نثيله و معتلفه و قام بنو ابيه يخضمون مال اللّه خضمة الإبل نبتة الربيع، الى أن انتكث عليه فتله و أجهز عليه عمله، و كبّت به بطنته»؛[٢]

تا اين كه (بالاخره) سومى به پا خاست، و همانند شترى پرخور و شكم برآمده، توجهى جز جمع‌آورى و خوردن بيت المال نداشت، بستگان پدرى‌اش به همكارى وى برخاستند، آنان نظير شتران گرسنه‌اى كه در بهاران به علف‌زار برسند، به خوردن اموال خدا دست زدند، ولى سرانجام بافته‌هايش پنبه شد و كردار ناشايست او كارش را تباه ساخت و شكم بارگى‌اش براى هميشه او را نابود ساخت.

عثمان مانند دو خليفه قبلى خود، از حيله سياسى برخوردار نبود كه با دقت، به اداره امور خويش بپردازد، به مجرد اين‌كه ابن عوف وى را به عنوان خليفه بر مسلمانان تحميل كرد و او را با سان و رژه به مسجد رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم آوردند تا سياست حكومت نوپا و ديدگاه‌هاى خويش را در امور جديد بيان كند، بر فراز منبر رفت و در جايگاه ويژه رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم نشست در

[١] . خلافت عثمان بن عفان در ذى حجه سال( ٢٣) هجرى اتفاق افتاد.

[٢] . نهج البلاغه، خطبه شقشقيه.