پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٥٨ - انصار و هواداران قريش در سقيفه

كه وى دنيا را وداع گفته است و آنان كه خدا را پرستش مى‌كنند آگاه باشند كه ذات مقدس او هرگز نمى‌ميرد و سپس اين آيه را تلاوت كرد: وَ ما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ ...؛[١] محمد فرستاده خداست و پيش از او فرستادگان ديگرى نيز وجود داشته‌اند.

آن‌گاه عمر و ابو بكر و ابو عبيده جراح از خانه‌اى كه پيكر نبى اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم در آن قرار داشت خارج شدند و آن را به على و خاندان مصيبت زده‌اش كه از شدت اندوه، خود را فراموش كرده بودند، وانهادند. بدين ترتيب، على عليه السّلام و خاندانش به تجهيز و نماز و دفن پيكر مطهر رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم پرداختند.

همزمان با اين ماجرا، انصار در سقيفه بنى ساعده براى چاره‌انديشى در مسأله جانشينى، گردهمايى تشكيل داده بودند.

انصار و هواداران قريش در سقيفه‌

به مجرد اطلاع عمر از گردهمايى انصار در سقيفه به خانه رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم كه ابو بكر در آن‌جا بود آمد كسى را نزد وى فرستاد تا به او بگويد كارى به تو دارم از خانه بيرون بيا. ابو بكر پاسخ داد من به امور مربوط به تجهيز پيامبر صلّى اللّه عليه و اله و سلم مشغولم. مجددا كسى را نزد او فرستاد تا به او بگويد هرچه زودتر بيرون بيا حادثه مهمى رخ داده كه حضور تو در آن ضرورى است.

ابو بكر از خانه خارج شد و نزد عمر رفت و هردو به اتفاق ابو عبيده و جمعى ديگر به سرعت راهى سقيفه شدند. وقتى بدان‌جا رسيدند با حضور انصار در انجمن خود روبرو شدند و هنوز گردهمايى آنان پايان نپذيرفته و

[١] - آل عمران/ ١٤٤.