پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٤٣ - در غدير خم

مسلمانان، روز هيجدهم ذيحجه در منطقه جحفه كه راه مردم مدينه و عراق و مصر در آن منطقه از يكديگر جدا مى‌شد به غدير خم رسيد، وحى الهى از ناحيه خدا اين آيه را بر او نازل كرد:

يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ‌[١]؛

اى فرستاده ما، دستوراتى را كه از ناحيه پروردگارت بر تو نازل شده به مردم برسان‌

و به او فرمان داد تا شخصيت على عليه السّلام را به همگان معرفى و آياتى را كه درباره ولايت آن حضرت نازل گشته و وجوب فرمانبردارى همه مردم از او را، به آنان ابلاغ كند. در اين راستا حفاظت از وجود مقدس پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و اله و سلم از گزند كينه‌توزان و حسدورزان تضمين شده وحى الهى بود. آنان كه پيشاپيش جمعيت در حركت بودند نزديك جحفه رسيدند، رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم دستور داد آن دسته كه جلوتر رفته‌اند برگردانده شوند و آنان كه عقب مانده‌اند بدان محل برسند محلى كه قبلا كسى در آن‌جا منزل نكرده بود بى‌گمان اگر وحى الهى نازل نشده بود، رسول خدا نيز در آن‌جا فرود نمى‌آمد. پس از تجمع عظيم مردم، حضرت ميان جمعيت ايستاد و با صداى بلند به گونه‌اى كه همه مى‌شنيدند فرمود:

مردم! گويى من به پيشگاه خداوند فرا خوانده شده‌ام و دعوت حق را لبيك مى گويم، دو امانت گرانبها ميان شما به وديعه مى‌نهم، كتاب خدا و عترت و اهل بيتم، توجه داشته باشيد پس از من چگونه با آنان رفتارى مى‌كنيد آن دو از يكديگر جدايى ناپذيرند تا در كنار حوض كوثر بر من وارد شوند و سپس فرمود: خدا، مولا و سرپرست من و من ولى هر مرد و زن باايمان هستم.

و آن‌گاه دست على عليه السّلام را گرفت و فرمود:

[١] . مائده/ ٦٧