پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٣١ - حضور در مباهله

حركت كرد تا بين راه به ابو بكر رسيد، وقتى ابو بكر صداى شتر پيامبر را شنيد آن را شناخت و تصور كرد رسول خداست. ولى ناگهان با على عليه السّلام روبرو شد.

آن حضرت آيات را از او ستاند و ابو بكر بيمناك از اين‌كه مبادا آيه‌اى در مذمّت او نازل شده و پيامبر خدا را به خشم آورده باشد، به مدينه بازگشت و خدمت رسول خدا رسيد و عرضه داشت: اى پيامبر خدا: آيا درباره‌ام آيه‌اى نازل شده؟ حضرت فرمود: خير، ولى دستور يافتم آن آيات را خود و يا كسى كه از خودم به شمار مى‌آيد، ابلاغ كند.[١]

على عليه السّلام به مسير خود ادامه داد تا به مكه رسيد و زمانى كه مردم براى انجام مناسك خود در آن سامان گرد آمده بودند آيات نخست سوره برائت را بر آنان تلاوت كرد و اعلان داشت:

از امسال به بعد هيچ مشركى نبايد وارد مكه شود.

هيچ كس حق ندارد با بدن برهنه طواف انجام دهد.

هركس با رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم عهد و پيمانى دارد تا پايان مدتش هم‌چنان داراى اعتبار است.[٢]

حضور در مباهله‌

سران و انديشمندان مسيحيان نجران با گردهمايى خود، نامه رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم را كه آنان را به پذيرش اسلام دعوت كرده بود، مورد بررسى قرار داده ولى به نتيجه‌اى نهايى دست نيافتند آنان تعاليم و دستوراتى در اختيار داشتند كه بر ظهور پيامبرى پس از حضرت عيسى عليه السّلام تأكيد مى‌كرد و كارهايى‌

[١] . كامل ابن اثير ٢/ ٢٩١، فضائل الخمسه من الصحاح السته ٢/ ٣٤٣.

[٢] . البداية و النهاية ٥/ ٤٥