پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١١٨ - ه - در غزوه خيبر

باسمك اللهم.

مسلمانان گفتند: به خدا سوگند! جز «بسم اللّه الرحمن الرحيم» جمله ديگرى نبايد بنويسيم.

پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم به على عليه السّلام فرمود: بنويس «باسمك اللهم هذا ما قاضى عليه محمد رسول اللّه؛ اين پيمان‌نامه‌اى است كه محمد رسول خدا با قريش مى‌بندد.»

سهيل گفت: اگر شما را فرستاده خدا مى‌دانستيم، از زيارت خانه خدا بازتان نمى‌داشتيم و با تو نمى‌جنگيديم، بنويس: محمد بن عبد اللّه، رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم فرمود: هر چند به تكذيب من بپردازيد، من فرستاده خدا هستم و سپس به على فرمود: كلمه رسول اللّه را محو كن عرض كرد: اى رسول خدا! دستم ياراى محو نبوت را از نام مبارك تو ندارد، پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم) آن نوشته را گرفت و خود به محو آن پرداخت و سپس به على فرمود: تو نيز به چنين وضعى مبتلا خواهى شد و به ناچار به آن تن درخواهى داد.[١]

ه- در غزوه خيبر[٢]

با عملى شدن قرارداد صلح حديبيه، پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم از ناحيه قريش و ساير گروه‌هاى مشرك جزيرة العرب نسبت به سرنوشت رسالت اسلامى اطمينان حاصل كرد زيرا مواد آن پيمان‌نامه به سود مسلمانان تمام شده بود افزون بر اين كه قدرت و توان مسلمانان از حيث ساز و برگ نظامى و نيروى انسانى رو به رشد بود و تعداد زيادى از مردم به اسلام پيوستند و عرب‌ها دريافتند كه قدرت قريش با همه سركشى و طغيان و توانش، در هم شكسته و

[١] . تاريخ طبرى ٢/ ٢٨٢ چاپ مؤسسه اعلمى، كامل ٢/ ٤٠٤.

[٢] . شهرى بزرگ داراى برج و بارو و مزرعه و نخلستان‌هاى بزرگ است كه در فاصله قريب به ٩٠ ميلى مدينه قرار دارد و جنگ خيبر در اوّل محرم سال هفتم هجرى رخ داد.